“Honeeeeeyyyy….honey… Honeyyyy…!!!”

Het is vrijdag. 

Een onherkenbare schorre stem haalt me uit mijn dromen. Ik kijk, met mijn gezicht nog in de kreukels door de slaap, door een kier van één oog die ik met moeite open krijg. “Hmmm?” Weet ik nog uit te brengen, voor ik me eigenlijk weer om wil draaien, want ook ik voel me niet zo lekker.

Sinan kijkt me met slaperige ogen aan en ik vraag hoe het gaat. Niet zo lekker dus. Ik denk een keelontsteking want verder heeft hij geen last, op pijn in zijn keel na. Zijn stem is laag, en schor. Dat is wel sexy 😉

Ik denk terug aan gisteravond. Toen had hij al behoorlijk last van zijn keel.. Ook ik was niet helemaal top maar ik kon er geen vinger op leggen wat het nou precies was. Na die keer dat ik misselijk was geworden na een glas water, is mijn maag een beetje van slag na alles wat ik eet. Lang duurt die opstandigheid van mijn maag niet, maar vervelend is het wel.

Sinan klaagde over het koud hebben, en ik klaagde over het heet hebben. En dus lagen we de hele nacht te vechten met de lakens. Ik gooide ze van me af…. En Sinan trok ze nog geen 5 minuten later weer naar boven. Vervolgens kreeg ik het weer te heet en gooide ik ze na een paar minuten weer van me af… en dit kunnen we een hele nacht volhouden!! Beide zijn ontzettend eigenwijs 😀

Ik was nu in ieder geval helemaal wakker en denk aan eerder op de ochtend dat ik heel nodig naar de wc moest en een brandend gevoel kreeg.. Ohnee!! Een beginnende blaasontsteking! Daar zit ik nu echt niet op te wachten :S

Nadat we opgestaan zijn, gedoucht en gegeten hebben gaan we de deur uit. Want onder geen beding wil ik dat die blaasonsteking doorzet. Ik wil niet naar de dokter, ik wil geen antibiotica en ik wil me goed voelen komende zondag.

‘S middags haal ik meteen heel veel nar in huis (granaatappels) en drink ik me helemaal suf in de hoop dat de bacteriën weggespoeld worden en anti oxidanten hun werk doen.

En dan… gaat er in eens een wereld voor mij open. Ik ontdek de fruitmachine, waar je fruit in kan stoppen en er dan sap uit komt. Weer gaan we de straat op, om appels, grapefruits en mandarijnen te kopen. Bij de fruitboer zijn ZOveel fruitvliegjes te vinden dat het lijkt op The Invasion of the Fruit Flies. Maar het fruit wat we kopen is goed en niet overrijp. Ik kom er achter dat er wel veel fruit nodig is om een beker drank vol te krijgen maar gezond is het wel en ik besluit dat ik dat apparaat twee keer per dag ga gebruiken. Minstens! We proberen ook nog verse wortelsap uit en ik ben blij verrast door de smaak. Lekker zoet!

Daarna ga ik lekker op het balkon liggen zonnen. Het is erg warm vandaag en het kwik haalt hier de 30 graden wel.

Sinan moet later in de middag nog wat doen voor de baas en ik wil graag mee dus gaan we met de brommer naar Manavgat toe. Daar is hij snel klaar en lopen we nog even door de straat (want meer is het niet haha) We komen langs de bioscoop en deze keer is hij open. Ik vind het grappig om te zien dat er bijvoorbeeld voor de film 2012 andere posters gebruikt worden dan in Nederland. We willen beide deze film zien en zullen hier nog naar toe gaan.

De rest van de avond hangen we –de kneusjes- op de bank, luisteren muziek, kijken een serie, internetten wat en gaan dan beide, moe van het niet zo lekker zijn- naar bed.

Zaterdag:

Vandaag werd ik weer vroeg wakker. Mijn snelle actie tegen de blaasontsteking helpt want ik heb minder last vandaag. Ik stap onder de douche en daarna ga ik direct naar mijn nieuwe vriendin de fruitmachine toe. Ik maak twee drankjes, één van appel en mandarijn en de ander van appel en grapefruit. Het smaakt echt super gezond en lekker en vind het een goed begin van de dag. Sinan maakt ei met een soort van salami (zoutig en scherp van smaak) kaas, tomaten en champignons. Dit eten we buiten op het balkon op waar het in de zon al lekker warm is. Het uizicht is weer mooi. Links staat een gebouw die nog niet helemaal af is. Ik vraag me steeds af of men deze nog aan het opbouwen is of dat het een bouwval is wat nooit helemaal met de grond gelijk is gemaakt. Daarnaast ligt een weg. De weg waar we overheen moeten als we naar het werk toe gaan. Als je deze weg volgt zie je her en der nog wat huizen maar vooral veel natuur in alle kleuren groen die je je maar kan bedenken en daarna het mooie uitzicht van de zee, die extra blauw lijkt. Recht voor ons staan huizen maar ertussen ligt ook weer heel veel groen dat ooit nog een keer bebouwd gaat worden. Gezien we wat hoger liggen kan rechts mooi over de huizen gekeken worden met uitzicht op de moskee vanwaar we iedere dag de muezzin horen. Inmiddels slaap ik daar nu wel lekker doorheen als mensen opgeroepen worden voor het gebed.

Al met al is het een mooi uitzicht waar ik iedere ochtend van geniet als ik het balkon op ga om te kijken wat voor weer het is. De wegen zijn niet druk. Soms komt er een auto voorbij, een brommer, een héél enkele keer een fietser. Maar als die er niet zijn en je je ogen sluit, kun je genieten van de geluiden uit de natuur. Ook de vogels zijn natuurlijk anders, en ik vind dat leuk om te horen, en in de verte hoor je de zee.

Nu ik dit schrijf, bedenk ik me dat een kinderwens in vervulling gaat. Hoe vaak dacht ik wel niet dat ik zó graag een keer mijn verjaardag zou willen hebben op een dag met mooi weer? Zoals mijn zus Wolmet dat heeft in de zomer? En dan zal dit eindelijk in vervulling gaan, morgen 😀

Vandaag was een rustige maar leuke dag. We zouden naar Side toe gaan om lekker over het strand te lopen maar hier kwam het niet van.

We besloten om om 3u naar 2012 te gaan, die film, en waren echt net op tijd. We lette dus niet goed op, kochten gewoon de kaartjes, waren net op tijd binnen en gingen op onze plek zitten.

En toen de film begon…….bleek het dus niet Engels met Turkse ondertiteling te zijn zoals verwacht maar Turks overgesynchroniseerd 😀

Yep. Ik verstond er dus geen ene réét van haha! Maar we moesten hier beide hard om lachen. Sinan zei me dat we konden gaan maar ik wilde per see blijven zitten en dus hebben we samen die film uit gekeken. Er zat ook nog een 5 minuten pauze tussen en ik vol spanning aan de arm van Sinan gehangen. De details begreep ik dus niet maar het grotere geheel wel. Het was natuurlijk een klassieke verhaallijn.

Daarna zijn we bij de eettent naast de bioskoop (Mr. Kumpir) Kumpir gegeten. (Olga hier het recept haha) Dit is een gepofte aardappel (hele grote!)

Kumpir

Deze snij je nadat je hem uit de oven hebt gehaald door de midden en dan mix je de inhoud met margarine en kaas tot het puree word. En daarna kan je alles erin doen wat je wil. Mais, doperwten, huzare salade, paprika, augurken, saus, olijven, whatever you want!! 😀 Het was enorm lekker en vult heel erg ook. Sinan was trouwens erg verbaasd dat we dit niet kennen in NL. Of ik heb ergens liggen slapen maar ik kende het in ieder geval niet. (Zie foto voor voorbeeld :D)

Nadat dit op was zijn we naar huis gegaan. Hoe warm het ook is in de middag, op de brommer is het echt heel erg koud en thuis had ik brainfreeze brrr

En verder heb ik mijzelf vandaag ook nog huiswerk gegeven.

Het leren van de Turkse taal. Çok güzel!

AH En Eindelijk een afspraak gemaakt met Mayra! Volgende week woensdag 😀

This entry was posted in Gee in Turkije | 2009/2010, Weblog | Pictures included. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...