Vanuit Holland

Jahoor. Weer ben ik in het internetcafe, waar ze iedere computerhok een landnaam hebben gegeven. Mij gaven ze toevallig een heel mooi hokje.. Holland 😀 Vandaag dus mijn verslag vanuit Holland hehe :) 

Poe nou. Waar zal ik eens beginnen. Eerst maar met het bekende. We hebben dus nog steeds geen internet, telefoon en tv. We zijn aan de volgende puzzel van 1000 stukjes begonnen en die is voor de helft al af.

De huisbaas belde Sinan omdat hij de huur van de komende maand wilde hebben maar Sinan heeft die man toen mooi even op zijn plaats gezet.

We wonen er al een maand en vrijwel iedere dag heeft Sinan gevraagd wanneer alles geregeld gaat worden. ‘komt goed’ is het antwoord steeds. ‘vandaag regelen we het’ of ‘morgen regelen we het’ nou niet dus…

Dus nu hebben we afgesproken dat ze EERST dit gaan regelen en DAARNA komen wij pas met geld over de brug. Voor wat hoort wat. Laat die man nu eerst zijn afspraken maar eens nakomen.

Op het werk gaat het ook goed. Ik heb ruzie gehad met degene met wie ik de shows in de hotel doe. Het is geen onaardige vent maar wel een eigenaardige met een slecht gevoel voor humor en totaal geen weet van omgang met mensen. Naast mij heeft vrijwel iedereen wel problemen met hem op 1 of andere manier.

Ik werk iedere dag en kom hierdoor alleen al bijna niet meer toe aan mijn eigen leven. Die persoonlijke tijd is een heilig goed waar je niet zomaar aan mag komen!
Dus, wanneer ik moet werken in de avond wil ik dit op tijd weten. De lijst met hotels waar de shows gehouden moeten worden is altijd al bekend dus dan ga ik graag 1 keer in de week even om tafel zitten om te bespreken welke hotels belangrijk voor mij zijn en om af te spreken waar ik wel en niet naar toe ga.

Maar meneer E. heeft een hele andere werkwijze. Hij is vroeg in de ochtend tot in de avond aanwezig en ik evenzo. Maar hij zegt me niets. Tot een uur voor het einde van mijn werktijd. Dan is het in eens van: Vanavond ga jij naar een hotel. Terwijl ik dan misschien helemaal niet kan. Dit en enkele andere dingen (te lang om op te schrijven)zijn voorgevallen en toen ik met hem wilde praten om een middenweg te vinden stond hij op en liep zomaar weg.
Dus… toen besloot ik dat ik dan maar helemaal geen shows meer doe want ik doe het voor mijn plezier en op deze manier is er niets leuks aan. Heb ik ook zo af en toe wat meer vrije tijd voor mijzelf :)

Verder leer ik de mensen nu wat beter kennen en maak ik wat vrienden waaronder met een Poolse collega.

Ook gaat het leren van de taal nu veel sneller en kan ik nu korte simpele gesprekken voeren. Iedere dag leer ik bij en ik onthoud het ook nog eens allemaal. Ik vergeet nu af en toe zelfs Nederlandse woorden. Vaak reageer ik nu ook automatisch in het Turks (evet (ja) bijvoorbeeld) en thuis spreken we nu een mengelmoes van Engels, Turks en Nederlands. Super grappig 😀

Nu voel ik me hierdoor pas echt ingeburgerd. De buurt ken ik nu ook en kan nu overal zelf naar toe. Erg fijn is dat! Ik ken mijn eigen woonplaatst steeds beter! 😀 (groot is het ook niet dus mag ook wel)

Oja. We hadden voor Sinan een goede zonnebril gekocht met speciaal glas dat de reflectie van zonlicht op het water weghaalt. Super goed voor op het strand en aan het zwembad dus. Woensdag was het in de ochtend redelijk mooi en zijn we dus naar de duikschool gegaan, maar evenlater werd het slechter en slechter.. en regenachtiger.. en toen kwam er een twister.. en nog 1 en nog 1 en nog 1.. en toen waren er 6! ….WOW!! 1 heb ik wel gezien en van 2 keek ik ook niet echt op.. maar aan zee, op zee, waren er ECHT HEEL ERG VEEL! 1 werd ook heel erg groot en dat vond ik wel eng.. die kwam ook steeds dichterbij en toen besloten we maar weg te gaan. Gezien met dit weer toch niemand komt duiken. Dus hebben we onze tijd benut om naar het Deepo in Antalya te gaan, waar je goedkoop kleding en andere spullen kan kopen. Daar vrijwel alle winkels ingeweest om te kijken. Sinan heeft toen in 1 van de winkels zijn zonnebril afgedaan en bij de spiegel waar hij stond te passen gehangen… en die is hij dus ook vergeten.
Thuis toen we in bed lagen schrok hij ineens op… SCHAT..Waar is mijn zonnebrilllllll!!!!!!????
…nou is het dat ik wist dat die bril aan een spiegel hing. Welke winkel wist ik ook niet maar dit wel. Volgende dag is Sinan weer naar Antalya gegaan met de bus (meer dan een uur rijden dus) en alle winkels weer ingegaan om na te vragen. MAar niemand die wat wist. Hij belde me radeloos op en wilde weer naar huis komen maar ik zei dat hij toch maar weer alle winkels langs moest gaan om zelf bij de spiegels te kijken… Dat deed ‘ie en jahoor 😀 Hij vond zijn bril precies waar hij hem achtergelaten had 😀 Zelfs het winkelpersoneel had het niet gezien!!
Nu kan je denken dat het wel heel erg veel moeite is voor zo bril maar goedkoop was ‘ie niet door dat speciale glas. En hij had hem dus ook nog maar twee dagen ofzo 😀 Je begrijpt dat hij zijn lesje wel geleerd heeft nu. Hoop ik tenminste 😀

Met de duikschool gaat het minder goed. Er zijn nog steeds geen klanten door die stomme vulkaan. We kunnen dus alleen maar wachten en hopen dat er snel weer vluchten onze kant op komen. Side heeft wel wat toeristen maar het is niet zoals het moet zijn. Het is vrij rustig terwijl het in deze tijd al lekker druk hoort te zijn!!

Het kleine restje vrije tijd dat ik trouwens nog heb ga ik besteden aan de sportschool. Sinan gaat ook. We kijken het 3 maanden aan en dan zien we wel verder. Misschien hebben we het dan te druk om te sporten dus na 3 maanden lassen we waarschijnlijk een pauze in tot na het seizoen.

De sportschool is super dichtbij, 2 minuten lopen bij mijn werk vandaan dus ik kan mooi na het werk door om te sporten. Die Poolse collega (Justyna) waar ik het eerder over had wil ook dus we gaan samen. Alleen is ook niet echt leuk.

En dat was het. Ik baal er enorm van dat we nog geen internet hebben. T is echt tijd om weer eens lekker te kunnen chatten en te cammen met iedereen. En om alle mailtjes te beantwoorden..

NB sjongejonge ik mag wel uitkijken met mijn Nederlandse grammatica. Met teruglezen ben ik echt hele ‘voute vouten’ tegengekomen haha! Zoals reiden ipv rijden.. en zonligt ipv zonlicht.. straks ga ik nog met een Turks of Engels accent spreken haha! 😀 😀

This entry was posted in Gee in Turkije | 2009/2010. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...