Even wat updates:

Eindelijk heb ik mijn nieuwe visum dus over een half jaar, in november, hoef ik pas weer een nieuwe te regelen. 

de eigenaar heeft nog steeds niets met onze deur gedaan en is ook net van plan er wat mee te gaan doen. Dus we kijken naar een andere oplossing. Een nieuwe woning (maar dan wel veel duurder wat we eigenlijk niet kunnen betalen) of een heel goed alarmsysteem waar mijn lieve mams al naar gekeken heeft.

Anna is met der muttie op vakantie geweest naar Turkije en het was heel erg leuk om haar weer gezien!! 😀 Had in eens heel veel moeite met praten in het Nederlands dus gooide er steeds Engelse woorden doorheen haha! Heel vaag en soms ook wel frustrerend. Begin veel woorden te vergeten en moet dan lang nadenken wat ik probeer te zeggen.

Helga is nu ook weer in Turkije 😀 Superleuk en hoop dat ik haar ook weer ga zien. Gezellllliiiig!!

Sinan en ik sporten nu minimaal 4 keer per week anderhalf uur per keer. Vermoeiend maar doet ons wel heel goed. Bye bye vetties!!

Vandaag was interessant op het werk. Een vrouw volledig gehuld in boerka kwam een leren tas kopen en was de show van de dag. Erg interessant om te zien hoe verbaasd alle collega’s (grotendeels Turken dus) erop reageerden. Haar man hield dan wel weer haar hand vast de hele tijd en liep zelf in een t-shirt en korte broek. Hmmm.

Verder heb ik 2 jassen, twee tassen en een portemonnee verkocht.

Justyna mijn Poolse collega en vriendin komt morgen eindelijk weer terug vanuit Polen, hoera!

Verder begin ik steeds meer vrienden te worden met een andere Russische collega die al 5 jaar in Turkije woont en samen met haar man een dochtertje heeft. Erg leuk.

Ik heb mijzelf een ijsjes verbod opgelegd want dat brengt alleen maar vetties. Dus drink ik iedere dag nu minstens 2 verse fruitdrankjes. (voorheen at ik bijna iedere dag wel een ijsje. Ze hebben bij het werk een ijskraam en verse fruitdrankjes kraam gezet dus dan is het heel makkelijk he :)

Verder begin ik me steeds beter te voelen. Wel heel vermoeid dus maar weet niet echt waar dit vandaan komt omdat ik wel goed slaap en genoeg uren maak met slapen. Heb de laatste week enkele keren een woedeaanval gehad waar je U tegen zegt. Herkende mezelf niet meer terug maar had het blijkbaar even nodig om mijn frustraties kwijt te kunnen. Sinan heeft het er ook wel moeilijk mee gehad maar gelukkig steunt hij me wederom enorm. Ik heb het echt met hem getroffen.

Voel me wel boos op mijzelf en dar heeft ermee te maken dat ik het momenteel niet voor elkaar kan krijgen om met iedereen contact te hebben. Olga, Jeroen en de kinderen, mam, Ester, Anna, Robert, Mayra, Willie en zoveel meer… sorry is het enige wat ik nu kan zeggen.

Het leven is gewoon niet altijd makkelijk. Aan bepaalde dingen hier moet ik nog steeds heel erg wennen.

Ik hoop dat jullie het me niet al te kwalijk nemen. Jullie zijn in mijn hart en gedachten :)

This entry was posted in Gee in Turkije | 2009/2010. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...