…zucht..

@ mam 

Ik hoop ook van harte dat het volgende seizoen beter zal verlopen.

Geen idee hoe we aan die vergunning moeten komen. Mij wordt niet zoveel verteld namelijk. Wanneer Sinan iets meemaakt wat hem niet zo aanstaat…. zwijgt hij in alle talen. Hij vind het moeilijk om met stress om te gaan en daar hebben we nogal veel van..

Ik vind natuurlijk dat wij niet aansprakelijk zijn. Maar ja wie ben ik he! Heb niet zoveel te vertellen blijkbaar!

Momenteel hoef ik HELEMAAL NIET meer te werken. Althans voor een maand zeker niet. Anderhalve week hadden we nog een gesprek over mijn functie en wat ik zou kunnen doen (Hotels zouden het worden in augustus) maar vandaag vertelden ze me bij het geven van mijn salaris dat ze ‘goed nieuws en slecht nieuws’ hadden.

Het slechte nieuws is dat ze me ontslagen hebben. (Nu kan ik daar niet zo HEEL rouwig om zijn. Dat is vast geen verrassing. Maar het levert mij wel weer een ander probleem op: GEEN INKOMEN) Daarnaast verbaasde het nieuws me trouwens ook niet want ze hebben al eens eerder tegen me gelogen..

Het goede nieuws: ‘Nu kan je meer tijd met je man doorbrengen’

Nou leuk. Mijn man natuurlijk ook niet blij vanwege dit nieuws. Ik ook niet blij. Hij dubbel stress en geeft mij dubbel stress want als hij ergens mee zit wil ie er niet over praten maar als IK MIJN ei kwijt wil…………wil ie daar OOK niet over praten. (Erg leuk om een man te hebben die je niet steunt)

Zijn reactie: Dan ga je maar op internet en bespreek je het met je vrienden of je belt een vriend op.

Ja hier ben ik dus boos over nu en okee hij zijn zin.. Vind het vooral wrang wanneer je er achter komt dat je partner je niet steunt of kan steunen.. Ik begrijp dat hij het ook moeilijk heeft maar ik steun hem! Hij weigert alleen mijn schouder waar hij op kan steunen!

Mijn werk vertelde me overigens wel dat ik in September weer terug ‘mag’ komen….. nou hoeven ze niet te verwachten dat ik DAAR op ga wachten natuurlijk. Ik zoek wel wat anders. Als ik niets anders kan vinden of iets anders heb dat slechter betaalt dan ga ik wel weer terug… maar als het niet hoeft dan niet.

Mijn lieve man had trouwens wel een mooie reactie toen ik boos werd en hem vertelde dat hij mij niet steunt…: Jij weet ook niet wat ik meegemaakt heb vandaag…!

Nou ligt dat er absoluut niet aan dat ik geen interesse toon. Ik vraag zonder een dag over te slaan herhaaldelijk hoe zijn dag is, wat hij meegemaakt heeft, hoe alles verliep etc. Maar dat hij daar dan niet op wil antwoorden… ja daar kan ik dan ook niets aan doen. Maar dat zegt niet dat hij dan maar het recht heeft om mij dan maar niet te steunen..

Mam ik heb de functies die je gestuurd hebt doorgelezen en ook op gesolliciteerd maar in Nederland en Turkije komt beide voor: Geen antwoord terug ook na herhaaldelijk vragen…

Robert doet trouwens ook zijn uiterste best om mij aan een baan te helpen bij mijn oude werkgever dus wie weet.

Ik denk trouwens dat het beter is dat ik Dec en Jan naar NL kom… dan heb ik Nov hopeijk een beetje een aangename rust na het huwelijksfeest.

@ Mayra,
Wij begrijpen elkaar als geen ander! Het is niet altijd leuk. En veel mensen zijn ZO kortzichtig… ‘je hebt in ieder geval mooi weer!!’ ja daar hebben we wat aan!!!!!

Lieve Biebs, zo is het maar net!
En wat die baan betreft, dat is natuurlijk nu nog niet zeker maar ik denk het eerste aan jou als we iemand extra nodig hebben!

En Essie.. Aan jou wil ik meegeven: Bereid je heel goed voor!! Ik zou niet willen dat je in dezelfde situatie terecht komt… maar ook jullie komen er wel.. ook een dikke kus voor jou!!

Zo. Nu dit alles opgeschreven te hebben voel ik me niet zo boos meer. Wel enigzins teleurgesteld maar goed. Heb wel meer teleurstellingen te voorduren tegenwoordig en deze overleef ik ook wel weer.

Oja ga alsjeblieft niet de weldoener uithangen en mijn man (waar ik natuurlijk zielsveel van hou ookal doet ie soms een beetje stom.. dat heeft iedereen wel eens) vertellen dat ie naar me moet luisteren want dan zijn de rapen helemaal gaar. Ik kan het zoals alles zelf wel oplossen. Dank voor de medewerking.

This entry was posted in Gee in Turkije | 2009/2010. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...