Dude de schildpad

Soms heb je weken niets te schrijven en soms maak je iedere dag wat mee. 

Vandaag begon de ochtend HEET. Rond een uur of 10 was het voor de toerist al lastig om met blote voeten op het strand te lopen en liep de temperatuur al rond de 40 graden. Er was geen wind en de zee was zo kalm als een meer dus een heel goed moment om te snorkelen en te free diven. Toen ik richting de zee liep met mijn vinnen en snorkel in de hand kwam Ergün, die op het strand info geeft over boot-tours e.d. naar me toe met iets in zijn hand..

Het bleek een heel lief klein schattig schildpadje te zijn.. alleen was dit arme schildpadje dezelfde ochtend overleden..

De zeeschildpadden hier (Caretta Caretta) leggen op het strand hun eieren. Vandaag en de komende dagen zullen deze eieren uitkomen als dat nog niet gebeurd is. (Wat ik in een eerder verslag vertelde over een schildpad was overigens een landschildpad)

Het bleek dat een Carette Caretta mamma enkele meters bij ons duikcentrum vandaan haar nest gemaakt had. Bij goed kijken zag je ook allemaal kleine sporen van schildpad babies die hun weg naar zee gevonden hadden. Maar soms zit het niet mee, zoals voor dit arme hummeltje. Hij was te laat en waarschijnlijk door de hete ochtendzon is hij overleden. Nu zegt dit niet dat de schildpadden die de zee wel halen zo gelukkig zijn. Ze zijn niet groter dan 6 cm wanneer ze uitkomen en in zee wachten de krabben aan de kust op hun feestmaal. Dus wanneer ze de gevaren op het land overwonnen hebben, hebben ze nog meer gevaren in de zee te overwinnen.

Op het strand is het gevaar tegenwoodig helaas niet meer alleen de zon of roofdieren die de schildpadjes als een lekker maaltje zien. Ook wij, de mens, zijn heel jammer genoeg een groot gevaar (Grootste gevaar zelfs) voor deze geweldige dieren. De weg naar zee lijkt voor ons niet veel, die enkele meters. Maar voor een baby schildpad die maar enkele grammen weegt is het een hele opgave. Het gevaar ligt erin dat toeristen die een vroege ochtendwandeling maken, hen niet zien en ze doodstappen.. of ze wel zien en er mee gaan lopen spelen.

Deze schildpad heeft het dan niet overleefd..maar een onbekend aantal broertjes en zusjes wel (de Caretta Caretta legt per nest gem. 110 eieren) maar er zijn nog een aantal andere nesten die binnenkort uitkomen, en daar hebben de nieuwe schildpadjes nieuwe kansen. De nesten worden continu door security bewaakt om er voor te zorgen dat wij mensen niet zo’n gevaar voor ze vormen. Dat is absoluut een goede zaak en ik spreek dan ook vol lof over de mensen die deze wijze dieren die van enkele grammen uitgroeien tot 150 kilo’ers met liefde beschermen.

Dude, zoals we onze gevonden schildpad nu noemen (omdat we steeds aan de schildpadden uit Finding Nemo moeten denken en dat zijn echt van die ‘wietrokende’ relaxte dudes :P) hebben we niet weggegooid. Hoewel begraven of iets dergelijks wel normaal zou zijn konden we het niet over ons hart verkrijgen. Dude is door de felle zon goed geconserveerd dus we hebben besloten om hem in een pot pure alcohol te zetten. Het is zwaar interessant om zo’n beestje te zien, hoe klein en gedetailleerd hij is.. Om te weten dat ze uitgroeien tot zeedieren met een schild van ongeveer een meter lang en meer dan 150 kilo zwaar. (Soms zelfs tot 500 kilo) En dan nog te bedenken hoe oud ze wel niet kunnen worden..

Ik voelde me toch best wel raar toen ik naar huis ging met een dode schildpad in mijn tas. Maar wanneer Dude in zijn doorzichtige ‘urn’ geplaatst is zullen we hem terugbrengen naar het duikcentrum, waar hij in de toekomst eventueel een educatief doel krijgt.

Persoonlijk vind ik het nl. ook belangrijk dat duikers en snorkelaars wat meer te weten komen over de plek waar ze duiken/snorkelen en de dieren die er leven. Dat ze wat meer aandacht aan het leven besteden en er meer respect voor ontwikkelen.

Sommige mensen zijn zo ondoordacht aan het duiken! Ze pakken alles op en raken alles aan wat ze maar kunnen vinden, en willen schelpen mee naar land nemen waarbij ze niet goed gekeken hebben of die schelp toevallig als huis dient voor andere zeediertjes.. terwijl de meeste duikers als ‘kijkers’ komen.. kijken.. NIET aankomen!!!!..

Bijvoorbeeld, wij hebben geen koraal hier waar we duiken.. maar als je een stukje koraal van 15 centimeter beschadigd.. verwoest je een leven dat er 10 jaar over heeft gedaan om uit te groeien tot 15 centimeter.. Als mensen zich daar bewust van zijn.. gaan ze misschien onder water ook wat voorzichtiger te werk..

Verder is Sinan op dit moment op vis aan het jagen (dat vind ik echt onweerstaanbaar sexy) Dit moeten ze wel zo laat doen omdat er in de avond teveel boten varen. De vissen schrikken van het geluid van de motor.. Ik hoop dat hij wat vangt! (En hij vist dus niet met een hengel of met een visnet.. hij duikt zelf onder water! :D)

This entry was posted in Gee in Turkije | 2009/2010, Turkuaz Side duikcentrum. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...