1 dag vakantie: KAŞ!

Komop schatje! Schiet op.. het is al 3 uur! 

Sinan staat onder de douche en ik heb half slapend mijn bikini, short en topje aangetrokken.

Het is 3 uur ’s nachts en we moesten eigenlijk NU vertrekken van huis. Maar zoals zovaak… zijn we weer eens te laat. (Dat is Turkse traditie ;))

De avond ervoor rond 21.00 uur wilde we slapen maar dat lukte niet. We waren veel te opgewonden en ik stuiterde van energie omdat ik in de middag in slaap gevallen was op het duikcentrum.

We besloten dus maar de nacht door te halen en hebben Ironman 2 gekeken. Om half twee was Sinan een beetje moe en ik……..lag te ronken in bed 😀 Anderhalf uur later schrok ik wakker en hoorde ik Sinan onder de douche staan.

God wat ben ik blij dat we alles al gepakt hadden!! 15 minuten later (een recordtijd vooor ons) Zaten we op de brommer richting het huis van de organisator van deze reis en vriend Volkan.

Aangekomen (en denkend dat we veel te laat waren) bleken we de eerste 😀 Pas een half uur later, rond een uur of 4 kwam de rest pas aankakken. Onze spullen bestaande uit een tas met 2 maskers, 2 snorkels, 2 regulators en 2 wetsuits werd achterin het busje gedeponeerd samen met de spullen van de rest, en toen kon de reis beginnen!

Kaş! Here we come!! 😀

Met 10 mensen in totaal, 3 vrouwen (ik incluis) en de rest mannen, gingen we op pad. zeker 4 uur lang moesten we rijden om in Kas te komen. Het plan was om aangekomen in Kas te gaan ontbijten maar om kwart over 5 hadden we al enorme honger. Dus stopte we snel bij een bakkerij waar we verse warme broodjes gingen halen, welke we onderweg opaten.

Enkele uren later, konden we onderweg genieten van een prachtig uitzicht. om bij Kas te komen moesten we door de bergen, wat een ge-wel-dig uitzicht gaf op de zee aan de linkerkant en de vele haarspeldbochten voor ons. Het kalksteen zette prachtig af op de groene bomen en de opkomende zon. Adembenemend!

In Kas aangekomen hadden we toch weer honger dus zijn we alsnog gaan ontbijten. Ik keek mijn ogen uit.. Kaş. Dat is echt een plek waar ik verlief op geworden ben.

Tijdens het ontbijt kregen we een briefing over de dag en daarna gingen we met spullen en al naar de boot waar we op zouden verblijven.

De boot was van een duikschool die de hele dag op het water blijft. (Dus niet hetzelfde concept als ons. Wij doen het heel persoonlijk en gaan met kleine groepjes op ons bootje naar de duikplek en dan weer terug. Deze boot neemt ongeveer 30 mensen aan boord en blijft de hele dag op zee)

De reis naar de duikplek gaf een geweldig uitzicht op Kas en de achterliggende bergen. Om ons heen lagen enkele eilanden en we keken wederom onze ogen uit!

Op de duikplek aangekomen kregen we weer een briefing en ik de schrik van mijn leven.

We zouden gaan wreckdiven wat ik helemaal geweldig vond. Maar toen hoorde ik de diepte! Het begin van het wrack lag nl. op ongeveer 26 meter diep… tot op een diepte van 45 meter!

Met mijn certificaat mag ik officieel niet zo diep duiken (eigenlijk maar tot 18 meter maar bij ons heb ik al vaker gedoken naar 25 meter). Maar ik heb ervaring en goede begeleiding om mij heen dus mocht ik alsnog mee. (Met het volgende certificaat dat ik ga behalen mag ik het trouwens wel dus dat zal dan een eitje zijn :))Het water was prachtig en kristalhelder. Geen zand of gras.. alleen maar rotsen waar visjes in konden schuilen.

We begonnen op 5 meter diep en zwommen zo naar een soort van afgrond wat ik echt een geweldig gezicht vond. Als je over de afgrond keek ding het recht naar beneden (van 5 meter naar ongeveer 26 meter diep) en deze afgrond lag gelegen tussen 2 wanden. Alles puur natuur gevormd door de jaren heen. Het was prachtig. Wanneer je naar beneden ging leek het of je in een grot aan het duiken was!!

En daar zagen we het eerste deel van het wrak. De voorkant van een flink schip wat daar ten onder is gegaan!

Sinan en ik waren buddies en bleven dus steeds bij elkaar.

Natuurlijk hou je onder water ook steeds je lucht en de diepte in de gaten. Al snel zaten we op 30 meter… 35 meter… en toen was daar in eens de 40 meter!!

Sinan vroeg met gebaren of het goed met me ging. (Prima natuurlijk) en om te testen of ik nog wel helemaal bij de les was (en dus niet last had van een stikstof narcose) moest ik tellen onder water.

Ik had echter helemaal nergens last van! Geen greintje narcose gemerkt!

Eenmaal terug op de boot merkte ik dat Sinan heel trots op me was. En ik natuurlijk ook op mijzelf. 40 meter diep gedoken en nergens last van!! Deze duik bleven we 53 minuten onder water.

Nadat we onze spullen weg gedaan hadden hebben Sinan en ik wat gesnorkeld. We waren echter ook nog moe van de reis dus later zijn we op het dak van de boot waar je lekker kon zonnen, in slaap gevallen :) Heerlijk relaxt.

Later hebben we nog lunch gehad wat helaas geen vis was maar spagetti.

Tegen de tijd dat we onze tweede duik wilde maken, stak er een flinke wind op, werd de stroming heel sterk en kregen we last van golven, dus besloot de kapitein naar een andere plek te varen.

Op deze plek was geen wind en geen stroming dus duiken kon hier ook prima. Echter was het uitzicht totaal anders dan de eerste duik: Zanderig en gras. Beetje saai vergeleken met de eerste duik :)

Echter doken we ook langs de rand van een berg dus we zagen ook wel wat rotsen. Verder vonden we nog het geraamte van een gezonken boot. Deze was heel mooi intact en konden we ook doorheen zwemmen :)

Verder was deze duik niet zo heel bijzonder. Wel zagen we hele mooie grote schelpen (van ongeveer 40 cm groot!!!!) waar allerleid beestjes in leefden.

Deze duik ging tot 30 meter diep en weer had ik nergens last van. Anders met de eerste duik waar je de afgrond in ging en dus ook in eens heel diep, ging het hier heel geleidelijk. Het enige waar je aan kon voelen dat je dieper ging was de druk op de oren en dat er steeds meer luch in de vest gedaan moest worden om een goed balans te vinden. Hoe dieper je gaat, hoe groter de luchtdichtheid. Je hebt dus meer lucht nodig om hetzelfde effect te behouden. Als je weer omhoog gaat zet de lucht uit, dus moet je de lucht laten ontsnappen uit je vest omdat je anders als een ballon opstijgt.

Evengoed was de duik mooi. Deze keer ook weer een record, want ik heb mijn langste duik ooit gemaakt. We bleven wel 70 minuten onder water!!

Later vergeleken we ook nog hoeveel lucht we nog overhadden aan het einde van de duik. We beginnen altijd met 200 bar. De eerste duik had ik nog 70 bar over en Sinan 50. Dat betekent dus dat ik een hele goede controle over mijn ademhaling heb. De tweede duik bleven we heel lang onder water (natuurlijk niet steeds op 30 meter, als je continu op deze diepte zou zitten zou je maar 20 minuten onder water kunnen blijven) en had ik uiteindelijk 50 bar over (reserve) Sinan zat al in zijn reserve en had nog maar 40 mar over.. dus wederom deed ik het beter 😛

Al met al hebben we meer dan 2 uur gedoken!

Het einde van de dag was al aangebroken en het werd tijd om terug te gaan naar de haven. We hadden wel weer honger gekregen dus besloten we eerst met ons allen te gaan eten voor we aan onze reis terug zouden beginnen.

We kwamen terecht bij een heel leuk uitziende bar waas je ook lekker kon eten. Ik ben nog nooit in Italie geweest maar ik kreeg dat gevoel wel even toen we er zaten. Er werd pasta op tafel gezet (manti, een oerturks recept) en ik had trek in een griekse salade. Ik geloof dat het de beste salade was die ik ooit gegeten heb. Tegen een uur of 10 in de avond besloten we dat het maar eens tijd werd om te gaan. We hadden nog een reis van zeker 4 uur voor de boeg!

De terugreis heb ik bijna niet meegekregen. Ik had onder het eten genoten van een wijntje (de eerste alcohol sinds zeker een maand omdat de ramadan over was en we in ramadan tijd geen alcohol gedronken hadden) en daarna nog een biertje. Ik heb dus heerlijk geslapen.

We kwamen erg laat aan op de meeting plek. We hadden er zeker 5 uur over gedaan en Sinan en ik moesten nog naar huis op de brommer. Gelukkig was dat niet al te ver. Rond een uur of 4 waren we thuis en zijn we direct gaan slapen.

Sinan had vanochtend weer een duik om half 10. En wederom was hij te laat :) Hij werd pas om 9 uur vanochtend wakker dus moest zich haasten. Ik had geen tijd meer om me zo snel aan te kleden dus ben thuis gebleven en weer in slaap gevallen. Om 12 uur werd ik pas wakker :)

Sinan heeft vandaag om 3 uur nog een duik en komt dan direct naar huis om bij te slapen. Ik zal straks nog wat boodschappen doen en voor hem koken.

Kas was echt een geweldige ervaring en zou er heel graag vaker naar toe willen! Was een adembenemende plek! Sinan was er ook nog nooit geweest en ook totaal onder de indruk :)

Ik vond het een heel leerzame tijd ook en heb veel nieuws ervaren. 40 meter duiken, 30 meter duiken, langste duik van 70 minuten… echt super!

Achteraf kreeg Sinan complimenten over mij dat ik zo een goede duiker ben! Echt heel gaaf om te horen :) Om je eigen veiligheid te waarborgen hou je je natuurlijk aan alle regels en let je goed op je zelf en je buddy. Maar dat is niet alles. Onder water moet je ook je balans zien te vinden, zorgen dat je het onderwaterleven niet beschadigd (door bijv. te botsen) op je ademhaling letten zodat je niet teveel verbruikt (en dus langer onder water kan blijven) daarnaast als je gaat diepduiken moet je ook goed bij de les blijven. OOK als je een narcose ervaart. Je hebt niet alleen de verantwoording over jezelf maar ook de verantwoording over je buddy.

Ik ben trots op mijzelf na dit gehoord te hebben maar ook op Sinan… hij heeft mij tenslotte alles geleerd! 😀

(Bekijk de foto’s die bij dit verslag horen)

This entry was posted in Gee in Turkije | 2009/2010. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...