Plan F.

Sinds mijn laatste verslag heeft Sinan nog enkele mogelijkheden bekeken en geprobeerd wat het duikcentrum betreft. Het geen wat wij wilde ging helaas door diverse omstandigheden niet door, dus gaan we over op plan F 😉

Plan F houdt in dat Sinan weer in vaste dienst is gegaan bij onze vrienden. Vandaag is hij ook weer aan het werk en het doet hem erg goed om weer lekker bezig te zijn! Zijn plan om te gaan fietsen heeft hij nog niet uitgevoerd, maar ik zal hem er aan houden haha. Hij geniet er van maar komt natuurlijk doodmoe thuis, en ik geniet er van want ik kan lekker voor hem zorgen.

Ikzelf geniet ook nog maar even van mijn vrije tijd. We hebben weer een goed ritme aangenomen. Iedere ochtend om 7 uur op. Dan maak ik ontbijt en als Sinan om 8 uur de deur uit is ga ik aan de schoonmaak. Daarna doe ik huiswerk of plan ik iets om samen met de meiden om wat te gaan doen. Naar het strand gaan is nog wel mijn favoriet maar nu mijn billen en benen zo rood zijn als een kreeft laat ik dat maar even aan mij voorbij gaan. (Uit schaamte, wat een stommiteit om er geen rekening mee te houden dat de zon zo sterk is. Ik lijk verdorie wel een toerist! Mijn straf is pijnlijk en leerzaam)

Voor mijn vertrek naar Nederland hoef ik alleen mijn koffer te pakken maar daar wacht ik nog even mee. Ook vraag ik me af hoe ik alles mee moet nemen voor 6 maanden tijd gezien ik maar een schamele 20 KG mee mag nemen. Gelukkig ligt er nog een hoop winterkleding en schoenen in Nederland dus hoef ik alleen maar voor de zomer wat mee te nemen!

Mijn ziekefondsverzekering is geregeld, het contract met mijn werk is getekend en ik logeer weer gezellig bij mijn moeder en haar katten. Dat geeft veel rust!

Verder valt er nu nog niet zoveel te vertellen. Ik geniet van de zon, van mijn huis, van mijn man, van mijn vriendinnen, van het lekkere eten en alle dingen die ik nu nog kan doen. Wetende dat het straks een tijdje niet meer mogelijk is! En daarnaast verheug ik me op marsijsjes, mijn vrienden en familie in Nederland weer zien, lekker aan het werk in het bedrijf wat mij o zo vertrouwd is en de zomer in NL 😀

Des te meer ik geniet van de dagen die me nog resten in Turkije, des te sneller gaan zij. Zo is in eens het einde van mijn Turkse lessen in zicht. Deze week hebben we voor het laatst les op school en volgende week kunnen we eventueel nog uitleg krijgen over zaken die we niet begrepen hebben. Dan gaan we naar een restaurantje o.i.d. Ik voel me er een beetje verloren door, die uren per week in de schoolbanken vond ik echt verschrikkelijk fijn! Maar ben wel al weer plannen aan het maken voor mijn eigen lesrooster, zodat ik straks in NL door kan blijven leren en ik de taal niet vergeet.

Verder, omdat ik nu best nog wel tijd over heb, heb ik mijn passie voor fotografie maar weer eens opgepakt. De goede camera heb ik weer tevoorschijn gehaald en de micro-lens uit de verpakking.

Ook kreeg ik gisteren tijdens het wandelen naar het strand in eens een telefoontje van Esmeralda. Zij heeft hier in Side een makelaarskantoor (www.esmare-turkey.com/) en aan het begin van het jaar was er even sprake dat ik er misschien zou kunnen werken. Helaas hoorde ik niets meer van haar en dacht ik dat ik ook niets meer van haar zou gaan horen. Maar gisteren kreeg ik een telefoontje van haar, met een zeer gewaardeerd excuus dat zij mij niet meer teruggebeld had en of ik alsnog kennis met haar wilde gaan maken. Natuurlijk wilde ik dat erg graag dus vandaag ben ik even op kantoor langs geweest! Ze is een ontzettend leuke vrouw en heeft haar kantoor hier al 10 jaar. Nu ik naar NL ga kan het niet, maar wanneer ik terug ben heb ik alsnog de mogelijkheid om voor haar te gaan werken. Wat natuurlijk ontzettend leuk is!! Een Nederlands kantoor, met vrijwel alleen maar Nederlandse en Belgische klanten. Wie weet, het lijkt me ontzettend leuk dus we houden contact. Echt leuk dat ze me niet vergeten was!!! 😀 Dat doet mij ook weer erg goed.

Verder is het rustig. Mijn lieve vriendin Mayra heeft haar ouders op bezoek, Filiz gaat binnenkort verhuizen naar Manavgat dus die komt weer wat dichter in de buurt wonen, Marita moest helaas weer terug naar Nederland en die wordt erg gemist en Esmée woont 5 min. bij mij vandaan en zie ik dagelijks wel. De rest van mijn vriendinnen en kennissen is aan het werk dus de meetings worden minder frequent en minder druk bezocht maar toch proberen we 1x per week samen te komen. Dat zal ik straks ook wel missen!

This entry was posted in Gee in Turkije | 2011. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...