Klaar met werken!

Ijskoud was het op de fiets vanochtend. De snijdende wind die uit de tegenovergestelde richting kwam, maakte me koud en buiten adem. Gelukkig had ik de tijd en moest ik zelfs nog een aantal minuten wachten tot de trein kwam. Ook heb ik toch nog even mijn heerlijke Ugg’s aan kunnen doen voor ik terug ga. Koude tenen had ik dus in ieder geval niet vandaag :) 

Eenmaal op Amsterdam Zuid liep ik direct door naar de nieuwe vestiging van de Hema, waar ik in een opwelling een nieuwe totaal niet nodige maar wel leuke sjaal kocht. Bij het afrekenen vond ik wat ik zocht. De vitrine met taarten! Ik had me op internet al wat georiënteerd en gelukkig bleken zij precies de taarten te hebben die ik zocht! De prijs viel me mee dus ik nam er meteen maar drie (appelkruimel, vanille en kersen) en vervolgde snel mijn weg naar kantoor, iets verderop.

Op kantoor werd ik onderweg naar de zesde verdieping al door diverse mensen aangehouden om even een praatje te maken. En op mijn afdeling werd het er niet minder op. Zó leuk om zoveel mensen te spreken die oprechte interesse tonen!

Zelfs collega’s die normaal nooit spreek –waar ik niet direct mee samenwerk- kwamen bij het koffiehalen even een praatje maken. Ze bleken allemaal heel goed van alles op de hoogte te zijn (op een enkeling na die dacht dat ik jarig ben)

Bij het eten van de taart was het heel gezellig. Echt fijn dat collega’s de tijd namen om lekker te gaan zitten en kletsen met wat drinken erbij.

De dag zelf verliep laaaaanngggzzaaaaaaam. Ik keek iedere minuut wel op de klok haha! Het zegt alleen maar hoe graag ik mijn man weer wil zien 😉 verder was het komen en gaan van mensen die even een praatje kwamen maken en gedag kwamen zeggen.

Ik zou samen gaan lunchen met Robert en mocht kiezen. Dus koos ik voor Sushi! Gezien ik dat zo lekker vind en straks niet meer zo vaak kan eten 😀 Terug bij mijn bureau vond ik een heel lieve kaart van alle collega’s die ik natuurlijk mee zal nemen! Dat past nog wel in mijn mijn overvolle koffers 😉

En dan is het in eens zover. De dag sloot ik af met een kantoorgenoot die één minuut voor sluitingstijd nog belde met een probleem en een hikaanval die heel vervelend is wanneer je steeds aan de telefoon zit haha.

Op de terugweg heb ik de fiets van mijn moeder die ik al die tijd toegeëigend had weer in orde laten maken. Zadel weer naar beneden want ze is wel een kleintje hè 😉 en de banden weer goed opgepompt.

Dat merkte ik wel onderweg naar huis! Ik vlóóg over de weg en vroeg mijzelf steeds af waarom ik dat niet eerder had gedaan. Gewoon even de banden weer goed oppompen.

En nu? Het is wel een raar gevoel. Ik hoef niet meer te werken. Het voelt als vakantie! Maar een hele lange want ik hoef nu de komende maanden niet meer te werken 😀 Al zie ik het maar als stilte voor de storm. Ik verwacht in de zomer natuurlijk gewoon weer 7 dagen per week, ruim 13, 14 misschien 15 uur per dag op de been (nog liever: te water :P) te zijn.

Morgen nog een laatste regeldag. Nog even wat boodschapjes doen voor mijn lieve meiden in Turkije. En ik heb dan ook het tweede deel van het interview, waar ik hier geloof ik nog niet over verteld heb?? Ik kom in de FLAIR! Daarvoor heb ik al ruim anderhalf uur gezeten met Mariska, van de redactie maar toen zaten we pas op de helft. Dus morgen via de telefoon het vervolg. Ben héél benieuwd! Ook moet ik nog wat foto’s uitzoeken en toesturen, die voor het artikel gebruikt kan worden en zal ik nog wel wat uurtjes nodig hebben voor ik helemaal klaar ben met het opruimen van mijn troep. Daarna is de dag alweer bijna om (er vanuigaande dat ik heerlijk uit kan slapen maar ik geef het weinig kans.
(De afgelopen nachten werd ik om half 4 al klaar wakker)

Voor donderdag komt er vast nog wel een berichtje van me dus tot dan 😉

This entry was posted in 8 maanden NL | 2011/2012. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...