Het einde komt in zicht!

Het is nu een maand na het ongeluk. Ik ben er vrijwel helemaal bovenop. De ‘wond’ die ik had is mooi genezen. Het heeft wel een litteken achtergelaten maar die ziet er goed uit en ik denk dat ik er uiteindelijk wel helemaal vanaf kom.

Sinan is nog steeds bezig met recoveren van zijn val. Natuurlijk gaat het allemaal stukken langzamer bij hem gezien hij steeds weer het water in moet. Maar ook met hem gaat het gelukkig steeds beter!

Ikzelf heb alleen nog veel pijn onder mijn voet na het slapen/zitten/rusten. VEEL pijn. Ik merk nu wel dat het langzaam beter gaat maar als het langer aan blijft houden denk ik dat ik toch maar een een bezoekje aan de dokter ga brengen. (Al denk ik niet dat die veel zal kunnen zien)

Verder begint nu het einde van het seizoen in zicht te komen. Aan de ene kant fijn want we zijn allemaal moe! Maar aan de ander kant ook wel jammer. Want het IS leuk werk. Op dit moment zijn alleen ik en Sinan op het duikcentrum. De ene medewerker moest weg wegens studie, iets wat we wisten. En de ander heeft ons plots moeten verlaten wegens gezondheidsproblemen. Dat was wel even een flinke domper gezien we nog één drukke maand krijgen!

Maar, gelukkig is het lot ons goed gezind. Al maanden zoeken we nieuwe medewerkers, gezien we het hele seizoen wel een te kort hebben gehad. Maar nu zijn we twee dames bereid om ons te helpen en bizar genoeg zag ik net nog wat aanvragen. Zo heb je niets en zo heb je er te veel 😀

We kunnen nu tenminste met een gerust hart de laatste drukke maand van het seizoen in gaan. Dat die maar mooi mag worden! En intussen beginnen we langzaamaan plannen te maken voor de winter en volgend jaar. Maar daar de volgende keer meer over!

This entry was posted in Gee in Turkije | 2012. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...