Ons gasthuis

Ons huis is met recht een huis voor gasten. Al maanden hebben we niet echt privacy gehad maar daar komt nu verandering in.

Natuurlijk hadden we eerst onze werknemers bij ons inwonen. Eerst de mannen en daarna Lonneke en Ellen! En Sinan zijn broertje Emre niet te vergeten. Het waren soms best moeilijke tijden! Ik zie Sinan natuurlijk IEDERE dag, maar veel personal quality time hadden we niet. Alleen bij het avond eten (als we uit eten gingen) hadden we echt tijd voor ons zelf en bij het slapen gaan. Maar op die momenten waren we zo moe dat er eigenlijk niks zinnigs meer uit ons kwam. Dat bracht wat zwaar weer in onze relatie.

Nu is het huis bijna leeg. Sinan zijn broertje is er nog. De meiden zijn afgelopen week het huis al uit gegaan naar een hotel in de buurt omdat mijn schoonfamilie voor een paar dagen over kwam (wegens het offerfeest). Zij zijn vanochtend weer vertrokken. Vond het heerlijk om ze weer te zien en vooral om mijn allerliefste elti (schoonzus) weer eens goed te kunnen spreken.

Nu zijn de gasten dus weer weg, maar vandaag hebben we er een nieuwe gast bij gekregen en ik hoop dat hij nog lang blijft! We noemen hem Aslan en het gaat om een klein rood lief katertje :) Het is een straatkatje en hij kan op dit moment niet binnen blijven, maar hij is welkom wanneer wij thuis zijn en hij langs wil komen. He knows the way 😉 het is wel een fel katje maar gelukkig is hij een goede luisteraar wanneer ik naar hem blaas. Dat scheelt!

Het leger worden van ons huis, houdt ook in dat het seizoen nu ècht bijna ten einde loopt. Het zal niet lang meer duren voor we onze deuren sluiten en we, mede dankzij het harde werken van Emre, Ellen en Lonneke, toch nog positief terug kunnen kijken op het afgelopen seizoen. We hebben onze target helaas niet gehaald en dat gaat ook niet meer lukken. Maar ik denk dat we zeker niet ontevreden mogen zijn over het behaalde resultaat! We kijken daarom ook vol goede moed en energie naar het volgende seizoen, waarin we onze duikschool zullen uitbouwen en we hopelijk een derde hotel er bij nemen.

Dat zijn leuke dromen voor volgend jaar. Maar eerst? Nog eventjes werken en daarna genieten van onze welverdiende rust!

This entry was posted in Gee in Turkije | 2012. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...