Het verhaal van De Melkschuimer

'thee schuimer'Ik ben aan het rommelen in huis wanneer Sinan terug komt van boodschappen doen. Ik let niet echt op terwijl hij de spullen uitpakt, tot hij in eens stil staat en zijn handen achter zijn rug houdt.

“Schatje, ik heb wat voor je!” zegt hij vol enthousiasme en een stralende glimlach. Blijkbaar is het is waar hij even over nagedacht heeft om het voor me te kopen en hij wekt mijn nieuwsgierigheid. En zoals vele vrouwen; I LOVE surprises!

“Oeh! Oeh! Wat is het schatje?” vraag ik dus ook met evenveel enthousiasme aan hem. Vervolgens haalt hij zijn handen achter zijn rug vandaan en vol trots toont hij mij zijn cadeau.

“Tadaa! Voor je thee!” zegt hij blij. Ik kijk naar wat hij in zijn handen heeft en twijfel even. “Eh.. voor de thee??”

“Ja! Daar doe je je thee in!” Ik kijk nog eens en schiet vervolgens in een verschrikkelijke lachbui die enkele minuten duurt. Mijn lieve schat kijkt me ondertussen met een opgetrokken wenkbrauw aan en is inmiddels duidelijk minder enthousiast gezien ik hem inmiddels recht in zijn gezicht uit sta te lachen.

Ik leg vervolgens giechelend uit, dat dit eigenlijk niet voor de thee is maar voor melk. Het is een melk schuimer of een melk klopper als je het zo noemend wilt, om bijvoorbeeld op je koffie een extra schuimlaagje te creëren.  Sinan moet op zijn beurt lachen om mij uitleg, omdat het volgens hem echt voor de thee is. Een melk schuimer? Phoah! Wat een ‘ridiculous’ idee! 😀

Ik weet niet wat ik er mee moet, want ik drink nooit extra schuim op mijn koffie, als ik al koffie drink. Maar bedank hem liefdevol met een kus en zet het op het aanrecht neer.

Zo heeft de melk schuimer misschien wel een paar weken onaangeroerd op het aanrecht gestaan. Dat vond ik best zielig voor mijn liefje, gezien hij zo ingenomen was met het geschenk dat hij voor mij gekocht had.

Maar op een dag bedacht ik me, dat het best wel het proberen waard is. Waarom niet? Dus op een dag deed ik losse thee blaadjes er in, heet water en ben ik vervolgens de thee gaan ‘schuimen’. Inmiddels moet ik toegeven dat het eigenlijk een briljant idee was van Sinan en nu begrijp ik ook wel wat hij er in zag. Ikzelf heb namelijk geen klein thee netje om de losse blaadjes in te doen. Dus moet ik dan vaak een pot thee zetten op de Turkse manier, of wat losse blaadjes in mijn glas doen en die er vervolgens uitvissen of de thee heel voorzichtig opdrinken zodat de blaadjes op de bodem blijven liggen.

Met de melk schuimer is dat geen enkel probleem meer. Er pas precies genoeg water in voor een grote kop thee en je kan net zo lang blijven thee ‘schuimen’ tot je de gewenste sterkte hebt. Eventueel kun je er ook al wat suiker bij doen voor je er heet water bij doet.

Ik geniet sindsdien dus heel wat vaker van heerlijke thee gemaakt van losse thee blaadjes wat in mijn ogen toch een wat vollere smaak heeft dan theezakjes. De blaadjes komen niet door het filtertje door dus je bent verzekerd blaadjes vrije thee. En ik hoef dus ook geen hele potten meer te zetten als ik eigenlijk alleen maar trek heb in één of twee koppen. (Je kan er ook hele sterke thee van maken en dit in je kopje vervolgens aanlengen met water.)

Sindsdien maak ik er dus vol trots gebruik van, en met een verwarmd hart. Want de mensen die me kennen weten het, dat ik ècht een theeleut ben en ik vind het nu ook eigenlijk wel een prachtig cadeau. Ja ja, ik ben een simpel mens, blij en gelukkig met de kleine dingen 😉

This entry was posted in Gee in Turkije | 2013. Bookmark the permalink.

One Response to Het verhaal van De Melkschuimer

  1. Carla says:

    Prachtig….nogmaals, Wat zijn mannen soms erg Slim” ! 😉 Groetjes Carla

Geef een reactie...