Pfieuw! Gelukkig is het goed afgelopen!

Wat een dag! Natuurlijk was ik al vroeg opgestaan om een flinke wandeling te gaan maken (Tja, belofte maakt schuld. Ook als je die belofte doet met twee glazen vodka achter je kiezen ;)) Dus om 6:45 stond ik bij onze nieuwe buren (en tevens goede vrienden) voor de deur.

Het weer zat goed mee en we hebben een heerlijke wandeling van totaal 6,1 kilometer gemaakt. De straat uit, naar het strand. Langs het strand naar het duikcentrum, via de openbare toegangsweg weer naar de weg, overgestoken het bos in en via daar weer terug naar de weg die ik normaal gebruik om te hardlopen. Heerlijk was het maar wel vermoeiend.

Halverwege onze weg was een heel stuk smal strand waar we langs moesten, maar de golven waren niet hoog zagen we dus we konden daar lopen zonder nat te worden. Dachten we. WRONG!

Natuurlijk zal je nèt zien, toen wij, de dames, er langs gingen er een hoge golf kwam en ons dus doorweekte schoenen en sokken bezorgde. Ships. En toen waren we nog niet eens op de helft van onze wandeling, haha.

Eenmaal thuis hebben we lekker ontbeten op het balkon, in het zonnetje. Die toch wel een beetje verraderlijk is want de wind was heel fris.

Vervolgens was het tijd om naar Manavgat te gaan. Er werd op ons gewacht om het contract te ondertekenen en de sleutel op te halen! Eenmaal in Manavgat (we waren er bijna) werden we (voor de kenners, bij de gele maar nu grijze brug) aangereden door een auto. Die zak besloot zonder enige richting aan te geven, op een punt waar het niet meer mogelijk was, plotseling om te keren. Wij knalde er dus goed tegen de zijkant van de auto aan.

Terwijl ik net van de straat aan het opkrabbelen was en wilde controleren of ik niks mankeerde, rende Sinan in een noodvaart (Ja hij is echt zo snel als het licht wanneer hij boos is) naar de auto toe die de fout had gemaakt. Die wilde er namelijk vandoor gaan maar dat plannetje lukte niet gezien het druk was en er voor hem auto’s stonden te wachten tot zij verder konden.

Sinan heeft de beste man uit de auto getrokken en hem zonder enig geweld of handgemeen de les gelezen. Achter mij stond de auto (die ook alles had zien gebeuren natuurlijk) te toeteren omdat hij er langs wilde en de brommer nog op straat lag, die kreeg ik niet in één keer overeind toen Sinan met die man aan het praten was. Dat ongeduld maakte me echt boos, fijn zeg, kom even je auto uit om te vragen hoe het gaat?? Maar nee.

Een andere brommer rijder die het ook had gezien, was wel zo aardig om even te stoppen en aan me te vragen of me niks mankeerde. Hij is bij me gebleven tot Sinan terug kwam. Overigens is het niet meer dan één of twee minuten is geweest dat hij weg was. Het hele gebeuren ging allemaal zo snel!

Gelukkig mankeren we beide niets. Ik had wat pijn aan mijn knie omdat ik daarmee tegen de auto kwam maar nu is dat ook al weer over. Die man komt er het slechtst vanaf, met een mooie deuk in zijn deur. Het zal je leren!

Daarna zijn we onze weg vervolgd, op naar het contract, betalen, de sleutel! Daarna zijn we naar huis gegaan. Ik was in eens doodmoe dus heb in de middag 2 uurtjes als een blok geslapen. Daarna zijn we naar de nieuwe woning gegaan om te kijken wat er allemaal gemaakt moet worden voor we er in kunnen.

De vorige bewoners hebben het heel vies achter gelaten dus het zal een flinke klus worden om het schoon te krijgen. Snel moet het wel want aanstaande zondag of maandag moeten we de sleutel van de oude woning al inleveren! Gelukkig kwamen er niet veel later al wat mannen de rolluiken repareren, de deur van het balkon maken die niet dicht kon, en nog wat andere dingetjes repareren. Zelf gaan we er nog een nieuw slot in zetten.

Ook staan er nog steeds wat spullen van de oude bewoner, die de moeite niet heeft genomen om het op te halen. Een bed, zakken met kleding en schoenen, een kledingkast, dressoir en tvmeubel. Niet van goede kwaliteit maar goed genoeg voor ons. We konden het allemaal weg gooien volgens de agency dus, we houden het mooi allemaal zelf. Qua kleding en schoenen kijken we wat we kunnen gebruiken en de rest gaat weg.

Er zit zelfs een mooie leren dames jas tussen. Niet te begrijpen dat ze dat nooit opgehaald hebben! En overigens ook dat ze nooit ook maar iets schoon gemaakt hebben, het is echt onbeschrijflijk vies. Dus morgenochtend ga ik niet lopen om 7:00 uur maar schoonmaken zodat we snel over kunnen!

Al met al was het dus een vermoeiende dag, met leuke en niet leuke dingen en ik ben opgelucht dat het met die auto met een sisser is afgelopen!

This entry was posted in Gee in Turkije | 2013. Bookmark the permalink.

One Response to Pfieuw! Gelukkig is het goed afgelopen!

  1. Mayra says:

    Wat een dag wat een dag… gelukkig niks opgelopen na dat ongeluk!
    wel top dat er toch nog wat spullen staan van de oude bewoner! scheelt toch weer iets, en kan over een tijdje vervangen worden als jullie het wat breder hebben 😉
    HEel veel succes met alles meid!
    Kuss

Geef een reactie...