Ieuww, engerd!

Vanochtend moesten we vroeg op het duikcentrum zijn. Het was koud, ik had daardoor geen zin en kon geen goede kleding vinden dus eindigde ik in een joggingbroek die zo versleten is dat ik hem eigenlijk een half jaar geleden al weg had moeten gooien. Ik had tevens half wakker een versleten T-shirt weten te bemachtigen en ging zo op mijn slippertjes, met twee vesten en een sjaal om van huis.

Zo bracht ik dus lekker rustig mijn dag op het duikcentrum door. We hadden maar twee duiken dus ik kon mij lekker achter de balie en de laptop verschuilen. De hele dag vertoefde ik daar prima gezien ik toch nog mijn werk aan een poster (van 185 bij 111 cm) af moest maken.

En zo dacht ik dus ook weer naar huis te gaan. Tot Sinan bedacht dat we nog even naar Manavgat moesten. Ik schaamde me dood.  Zonder make up, haren door de war, in mijn kloffie waar ik nog extra vlekken op mijn mouwen bij had gekregen omdat ik mijn neus er aan af had geveegd. (Tja, als je verkouden bent en geen doekjes hebt dan breekt nood de wet. Lang leve de wasmachine!)

Maar goed. Op naar Manavgat! Waar ik me zo veel mogelijk achter mijn tas verschool en ik al onze taken zo snel mogelijk deed om maar weer naar huis te kunnen.

Je begrijpt,  ik voelde me totaaaaal NIET sexy. En dar iemand mijn kont aan raakte in de LC Waikiki,  zag ik dan ook als een ongelukje gezien het druk was. Ik bedoel,  wanneer je er als ma Flodder bij loopt heb je niet het idee dat je positief de aandacht trekt van wellustige mannen die in een kleding winkel op zoek zijn naar lekkere wijven. Want dat is natuurlijk een heel normale locatie om een date te zoeken 😉

Maar toen ik voor de tweede keer duidelijk bewust weer een hand op mijn kont voelde en zag dat het de zelfde man was, gingen bij mij natuurlijk direct de alarm bellen rinkelen. Ten eerste getuigde het totaal niet van smaak. Maar goed zelf was hij ook niet moeders mooiste dus wie weet trok mijn onsexy verschijning hem daarom wel aan.

Direct lichtte ik Sinan in -in zijn kont knijpend om nog maar eens te benadrukken wat ik zojuist had gevoeld. Sinan, die normaal gesproken compleet uit zijn plaat gaat in de vorm van binnensmonds schelden wanneer er ook maar een man naar mij kijkt, moest lachen. And thats it. Ik was inmiddels gevechts klaar. Die freak hing namelijk nog steeds in onze buurt rond en begon ons overal te volgen waar wij heen gingen. Ook naar de dames afdeling waar hij niets te zoeken had gezien hij niet met vrouwelijke aanhang bleek te zijn.

Anyway, Sinan begon nu ook ‘de ernst van de situatie’ wel in te zien en zei in te grijpen op het moment dat ik dat ook zou doen. Hij liet met een alleszeggende blik richting die vuillak weten dat hij uit de buurt moest blijven en bleef steeds achter me lopen met de hand op mijn schouder om te tonen dat ik bezet ben. En om mijn kont te beschermen tegen meer onwenselijk handtastelijk gedrag natuurlijk.

Het tripje naar de LC Waikiki werd dus maar weer snel afgeblazen en ik kon weer rustig ademhalen toen we eenmaal op de brommer naar huis zaten.

Vanaf nu ga ik me in ieder geval niet meer druk maken om wat ik draag wanneer ik naar Manavgat ga. (Of druk maken hoe anderen over me denken wanneer ik er zo bij loop in ieder geval) Of ik er nu netjes bij loop of in een oud kloffie of een huis pyjama zoals de Turkse vrouwen dragen van mijn part, het maakt niet uit. Engerds heb je overal!

This entry was posted in Gee in Turkije | 2013. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...