Rennen voor je leven! :)

Onze route vanaf de hotel ingang naar het duikcentrum, loopt dwars door de hoteltuin heen. Het is een ‘begrasde’ weg met mooie bloemen en bomen en loopt over een kleine heuvel naar beneden naar zee. Omdat natuurlijk alle delen van het hotel spik en span moeten zijn, wordt ook deze weg onderhouden. Het regelmatig bewateren om uitdroging te voorkomen hoort er ook bij.

Heel vaak wanneer we naar huis gaan staan, hebben we het ‘geluk’ dat de sprinklers aan staan. Die staan op diverse plekken en draaien rond op diverse snelheden zodat geen enkel stukje overgeslagen wordt en alle bloemen, gras en plantjes voorzien worden van water.

Deze route wordt dus net zo regelmatig een heel parcours, waarbij we voor ons leven rennen om maar droog te blijven.

Vaak zijn we niet op tijd, omdat slippers op gras glibberig zijn en we vaak bepakt zijn met laptop en andere tassen.

Gisteren was het weer zo ver. Normaal blijf ik even kijken om te zien hoe ze draaien, en ik een beetje kan berekenen hoe ik er zo droog mogelijk door heen kom. Dit is best een effectieve methode, gezien ik soms maar enkele druppels op mij krijg. Maar gisteren had ik dat geluk niet omdat ik niet echt een goede berekening had gemaakt.

Dus terwijl we met ons allen aan het rennen en ontwijken waren, kreeg ik een harde waterstraal vol ‘in tha face!’  op nog geen meter afstand van de sprinkler. Gezien ik nu zeiknat was, had ik ook geen zin meer om te rennen dus als een verzopen kat ging ik er door heen, waarbij ik enkele keren vol in mijn gezicht geraakt werd. Dat we de heuvel op moesten lopen, maakte het er ook allemaal niet beter op en inmiddels lagen we allemaal in de lach!

Blijkbaar werd het hele tafereel gezien door enkele toeristen, die bijna in hun broek pieste van het lachen terwijl ze achter een muurtje aan het schuilen waren zodat we ze niet op zouden merken. (Wat mislukte, gezien ze door hun gegiechel makkelijk te traceren waren ;))

Zij hebben nu in ieder geval ook weer een leuk verhaal te vertellen voor thuis. Want hoewel ik op slippertjes liep, had ik wel een lange broek aan, shirt met lange mouwen, een vest en een jas. Dus dat zal er voor hen naast het hele tafereel, ook wel apart uit gezien hebben 😉

This entry was posted in Gee in Turkije | 2013. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...