When a message goes viral..

Ik kijk naar de foto die ik op Facebook geplaatst heb en glimlach. Wat leuk, denk ik en ik tik een reactie er bij. “Wat lief dat het bericht al 107 keer gedeeld is”  zet ik neer, met een smiley er bij wat mijn bijpassende mood weer dient te geven.

107 keer. Denk ik anderhalve dag later. Wat een kneuterige reactie, haha! Ik verwijder mijn berichtje maar weer omdat de teller nu al hoger staat. Heel wat hoger. Hoger dan ik had kunnen denken. En dat maakt mijn eerdere berichtje een beetje belachelijk :)

Enkele dagen eerder
“Schat! Kijk eens wat ik gevonden heb!” zei Sinan enthousiast toen hij een paar dagen geleden terug kwam van een duik. We hadden twee beginners die een pakket hadden gekocht waar een strandduik bij hoorde, dus waren ze wezen duiken vlak bij de pier waar heel veel vissen leven en wij dus graag naar toe gaan wanneer we een duik vanaf het strand hebben.

Sinan vouwde zijn hand open, op een manier alsof hij iets heel waardevols gevonden heeft. Het bleek een ring  te zijn, van goud dat een beetje beslagen was. Aan de aanslag was te zien dat de ring er niet zo heel lang gelegen moet hebben. Hooguit enkele weken tot maanden. We bedachten dus ook al snel dat deze ring dit seizoen in het water gevallen moet zijn.

De ring, die een binnenmaat van ongeveer 22 mm heeft, bleek ook gegraveerd te zijn met de naam ‘Jannie’ wat mij meteen het idee gaf dat het van een Nederlandse (of Belgische) man hoort te zijn. Of misschien Duits?

Ik nam de ring in mijn handen en maakte deze schoon met een tandenborstel. In de ring bleken ook twee data te staan uit de jaren ’60.

Niet veel later besluit ik bij het hotel (Voyage Sorgun) te vragen of er iemand een ring als verloren opgegeven heeft. We hebben  natuurlijk geen enkel aanknopingspunt, en dit lijkt me de meest logische actie. Helaas horen we dat er geen meldingen zijn ontvangen. En tja. Wat moet je dan?

Even komt het in ons op om de ring te houden en het om te laten smelten. Maar daarna besluit ik een foto van de ring te maken en deze op Facebook te zetten. Ik verwacht geen enkele kans, maar het is het proberen waard. “Laten we in ieder geval proberen de eigenaar  te vinden!” zeggen Sinan en ik tegen elkaar. En hup. De foto staat online.

Niet heel veel later is het bericht 107 keer gedeeld. Wat lief van mijn Facebook vrienden en vriendinnen om zo te helpen! Daar begint het natuurlijk mee! Sommigen zijn sceptisch tegen over mijn zoektocht. ‘Nutteloos’, ‘zonde van de tijd’, ‘de man heeft het vast expres weg gegooid omdat ‘Jannie’ vreemd is gegaan’, zijn enkele berichten die ik voorbij zie komen. Wat zonde! Dat mensen direct zo van het negatieve uit gaan. Maar ik ben blij met de mensen die graag helpen met zoeken en het bericht delen op Facebook.

De dag verstrijkt en wanneer ik later kijk zie ik dat het bericht ruim 400 keer gedeeld is. Dat wekt mijn interesse  en ik besluit het nauw te gaan volgen. Het blijkt als een kettingreactie te werken. De teller schiet omhoog en een paar uur later is het bericht over de 1800 keer gedeeld.

In de avond besluit ik een mail te sturen naar Hart van Nederland. Ik stuur de foto mee. Daarna sluit ik de pc af en gaan we eindelijk naar huis na een lange dag werken.

Wanneer ik thuis de laptop weer aanzet, heb ik een bericht van een FB vriendin waarin ze de link van Hart van Nederland laat zien. Ook blijk ik een mail terug te hebben. HvNL heeft het bericht binnen een uur na verzenden van mijn mail online gezet en een kwartier later krijg ik weer een mailtje van ze waarin ze een reactie doorsturen van iemand die aangeeft dat de ring misschien van haar opa en oma is.

Helaas moet ik deze afzender, samen met enkele anderen waar ik ook een bericht van heb ontvangen teleurstellen. De data komen helaas niet overeen met de data die in de ring gegraveerd zijn. Dus gaat de zoektocht verder. (Het grappige was dat ik zelfs berichten kreeg over mensen die niet eens in Turkije geweest waren. Of wel in Turkije maar VER VER uit de buurt van Side!)

Inmiddels is de foto meer dan 4000 keer gedeeld op Facebook. Mooi om te zien hoeveel mensen mee helpen met het vinden van de eigenaar. Geeft toch een samenhorigheidsgevoel :)

Ik hoop dan ook echt van harte dat de eigenaar (of eigenares natuurlijk) zich meldt en dat diegene de ring inderdaad verloren is en niet expres heeft weggegooid zoals sommigen suggereren. Laten we het allemaal vooral maar van de positieve kant bekijken, want de wereld heeft tegenwoordig al genoeg negativiteit te voortduren.

Een onbekende op Facebook zei  “eindelijk eens een bericht dat niet gaat over vermissing, maar iets dat is gevonden” en zo is het.

Ik hoop dat nog veel meer media het bericht en de foto overnemen, zodat het vinden van de juiste persoon makkelijker wordt. Het blijft natuurlijk zoeken naar een speld in een hooiberg. Misschien is het wel een Jannie uit Duitsland, of België. Maar mij lijkt het toch wel een heel Nederlandse naam. Het is het proberen waard. Zoveel moeite kost het namelijk niet om een berichtje te delen, en wie weet hoe gelukkig we iemand er mee maken!

Origineel bericht op Facebook (Like and share!)
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=4296243584415&l=59447db624

Link van Hart van Nederland
http://www.hartvannederland.nl/nederland/2013/wie-is-zijn-trouwring-verloren-in-turkije/

Foto

This entry was posted in Gee in Turkije | 2013, Weblog | Pictures included. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...