Een nieuwe maand!

Een week geleden hadden we een geweldige dag toen we met een grote groep naar Alanya vertrokken. In alle vroegte zodat we optimaal van onze dag konden gaan genieten. In de ochtend gingen we ontbijten bij een rivier tussen de bergen. Heel mooi omringd dus en er waren allemaal huisjes over de rivier heen gebouwd waar je op heerlijke kussens kon zitten. Het was echt super. Het was ook vroeg al bloedheet maar het water koelde de lucht lekker af. Later zijn we daar ook nog gaan zwemmen. Het water was echt ijskoud! Er was een glijbaan en een brug vanwaar je in het water kon springen. Die was zo’n 5 meter hoog en ik heb een verschrikkelijke hoogtevrees. Dus wanneer ik zo’n uitdaging voorgeschoteld krijg pak ik die met beide handen aan om mijn eigen angsten te overwinnen. Enkele keren ging het goed, maar de laatste keer sprong ik verkeerd waardoor ik als een bommetje in het water terecht kwam. Gevolg? Een week lang donkerblauwe en pijnlijke billen en benen! Dus ik heb mijn lesje geleerd, dat doe ik never nooit meer! Het was één keer te veel 😉

Daarna wilde een deel van de groep gaan paintballen. Sinan wilde niet maar deed toch mee. Ik had hier ècht geen zin in. Ben tegen geweld èn tegen wapens. Doen alsof je een ander neerschiet met een nep wapen, bij een parkoers alsof je in het leger zit. Ik vind het niks aan!  Ook was het maar klein, amateuristisch en vies. Mijn voorgevoel dat het geen goed idee was bleek wel te kloppen. Na 10 minuten schieten waren ze al klaar met het spel en niemand vond het leuk. Het scheelde de rest die niet mee deed in ieder geval weer wachten!

De rest van de dag hebben we echt veel plezier gehad en hebben we goed afgesloten. Maar daarna is Sinan als een blad aan een boom omgeslagen. Een week lang was hij heel gemeen tegen me. Echt schreeuwen en schelden. Waar ik natuurlijk ook boos om werd dus het was even niet zo gezellig hier. Nu is alles weer goed hoor maar wat dat nou was? Ik ben niet achter de reden gekomen en vraag er ook maar niet meer naar.

Vandaag is augustus in gegaan en dat betekend een begin met een schone lei! Nieuwe vakantiegangers die nieuwe kansen met zich meebrengen voor ons :) De dag begon er mee dat een groep van 6 Turken wilde komen duiken. Maar zij eisten (!) veel te veel korting die ik natuurlijk niet ga en kan geven. Korting kunnen we geven, maar dit was gewoon onredelijk dus ik zei ook dat dit niet ging. Toen kregen we de ‘dreiging’ dat ze dan maar naar een ander duikcentrum zouden gaan als we geen korting zouden geven. Natuurlijk hebben we ons niet uit laten lokken. Prima, laat ze maar naar dat andere duikcentrum gaan. We kennen ze allemaal en we weten welke service ze wel en niet verlenen. En dat hun foto’s nooit de kwaliteit zullen behalen als onze foto’s! Dan verkoop ik onze duiken liever aan iemand anders en dat zal ook gebeuren.  Zij denken nu dat wij er mee zitten dat we hen niet als onze gasten hebben, maar dan hebben ze het mooi mis. Er moet ook brood op de plank komen en het is normaal om voor een dienst te betalen. We gaan geen duiken gratis weggeven natuurlijk! (En dat is wel wat zij wilde!)

Juli hebben we goed afgesloten, ondanks dat we toch wat duiken hebben moeten annuleren.  We zitten nu over de helft, nog maar 4 maanden te gaan! De tijd vliegt echt heel snel. En dus zijn we nu langzaamaan al wat plannen voor de winter aan het maken. Sinan blijft er op hameren dat ik weer 3 maanden naar Nederland ‘moet’ maar ik moet helemaal niks natuurlijk. Hoewel ik het leuk vind om iedereen weer te zien, wil ik nu niet 3 maanden lang van huis zijn. Sinan wil dan ook 3 maanden lang mee maar ik zie dat niet zitten. Wat moeten we met Mo doen dan, die maanden dat we er niet zijn? Nee dat wil ik haar niet aandoen.  Ik ben dus op zoek naar werk voor in de winter hier in Side en zoals het er nu naar uit ziet kom ik in februari naar Nederland toe, vlak voor we gaan beginnen met de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen.

Verder gaat alles zijn gangetje. Ik zie mijn vriendinnen te weinig en spreek ze te weinig maar ik weet gewoon niet waar ik de energie vandaan moet halen. Ik ben veel vermoeider dan vorig jaar merk ik. Ben echt iedere dag de hele dag door moe en ben dan maar al te blij wanneer ik naar huis kan, mijn bed in! Dat brengt ook schuldgevoel met zich mee. Maar hoewel ik jullie niet zie, denk echt iedere dag aan jullie hoor! Niet alleen aan mijn vriendinnen hier maar ook aan iedereen in Nederland!

This entry was posted in Gee in Turkije | 2013. Bookmark the permalink.

2 Responses to Een nieuwe maand!

  1. Lisa says:

    Ha Gee, ‘k leer je zo steeds een beetje beter kennen en met wat ik lees zie ik een jonge vrouw die het niet altijd makkelijk heeft maar weet wwar ze voor staat. Petje af voor jou en wat ik bij een vorige blog ook al dachr, spreek ik nu uit: jij redt het wel! xx

  2. Mayra says:

    Komt goed mop, kom jij eerst maar augustus door en in september zal het alweer iets rustiger zijn 😉 Weet hoe druk het is en watvoor lange dagen je werkt! Het is dat het veel te heet is voor die kleine, anders kwam ik bij jullie langs, maar we hebben nu andere prio’s haha
    Dikke kus en tot gauw xx

Geef een reactie...