Een maand vol gebeurtenissen

61808_142962379080135_7644832_nHet is al weer even terug dat ik een update geplaatst heb. Maar had het dan ook best druk! Hier een opsomming van wat er allemaal aan de hand is.

Verhuizing nummertje 9!
Je zal wel denken, ze hebben het weer in hun bol! Weer een verhuizing op komst. Onderhand zullen ze heel Side wel gezien hebben 😉

Ja. En nee. Ja ik geloof dat we inmiddels heel Side inderdaad wel gezien hebben! Maar echt leuk is het niet om steeds weer te verhuizen. Alles inpakken. Het ongemak. Het gesleep met alle spullen. Het enige wat wel leuk is, is dat je je nieuwe huis opnieuw in kan richten. Maar dat is het dan ook wel.

Deze verhuizing is gelukkig één van de makkelijkere. We gaan alleen maar een verdieping naar beneden dus veel hoeven we niet te tillen. Het is een trap af en je bent er al. De reden hiervoor is, dat de huur daar een stuk lager is. De woning is ook de helft kleiner. De huur in onze woning gaat schrikbarend omhoog en de ruimte die we nu hebben is best fijn, maar onnodig. Dus we gaan kleiner wonen op de zelfde Site. Dus nog wel steeds met een zwembad in de tuin 😉

Het enige wat deze keer heel vervelend is, is dat de mensen die het huis op moeten knappen voor we helemaal over kunnen, zich niet aan de afspraken houden. Dus nu pendelen we onderhand al een maand tussen twee woningen in omdat er reparaties gedaan moet worden. En wij tot die tijd niet volledig over kunnen. Hopelijk is het snel geregeld want ik wil toch wel echt helemaal over zijn voordat het seizoen echt begint. Maar het is nu dus vooral: veel geduld hebben.

Start van het nieuwe seizoen
Ja, ook het nieuwe seizoen zit er al weer aan te komen. De voorbereidingen zijn dus al in volle gang. De boot moest een flinke reparatie ondergaan en is nu zo goed als nieuw. De motor van de boot is inmiddels ook in onderhoud. Op het duikcentrum krijgen binnenkort de tanks hun jaarlijkse testen en onderhoud en zo ook de compressor waar de tanks mee gevuld worden. Daarna gaat het opknappen van de tent zelf beginnen en dan kan er vanaf eind deze maand weer gedoken worden. Yay! Omdat we nu PADI zijn, komt er in eens ook een hoop meer papierwerk bij kijken. Meer regels en procedures. Dus ook daar zijn we ons in aan het verdiepen.

Ben bir öğrenciyim!
Ik ben een student. Ja, echt. Want wederom ben ik met een Turkse cursus begonnen. Op mijn aandringen wordt er nu voor het eerst Turks level 3 gegeven. Gelukkig waren er samen met mij nog andere mensen die deze cursus ook wilde gaan volgen, anders was het nooit van de grond gekomen. Twee maal per week zit ik dus weer in de banken en tussendoor krijgen we steeds huiswerk mee. Op 28 mei hebben we onze laatste les dus voorlopig ben ik weer fijn onder de pannen.

Aanvraag Turkse nationaliteit
De reden dat ik aangedrongen heb op een extra level Turks (voor gevorderden) is omdat ik komende maand ga beginnen met de aanvraag voor de Turkse nationaliteit. Het is een lange weg dat gemiddeld 6 tot 12 maanden duurt. Maar dan heb je ook wel wat. Als alles goed gaat mag ik me dus over een jaar Turkse noemen (met dubbele nationaliteit). Als ik half Turkse wil worden, vind ik het ook wel van belang dat ik Turks spreek. Het hoort bij de integratie, dus ik blijf doorgaan met leren. Omdat ik vind dat het moet, maar ook omdat ik het een mooie taal vind en plezier beleef aan het leren. Wanneer het eenmaal zo ver is, moet ik voor een commissie verschijnen die je van alles kan vragen. Uiteraard in het Turks. Dus ik kan maar beter zorgen dat ik me de taal zoveel mogelijk eigen ben. (En ik kan in ieder geval zeggen dat ik op Turkse les zit)

Mocht je zelf in TR wonen, minimaal 3 jaar getrouwd zijn met een Turk(se), dit toevallig lezen en zelf ook de Turkse nationaliteit willen, neem dan contact met mij op. Ik kan je de lijst van benodigdheden geven en je vertellen wat je moet doen. (Mits het regio Antalya is want in andere regio’s kan het er net weer even anders aan toe gaan)

Weekje Nederland!
Ja, ik ben tussen al deze dingen door ook een weekje naar Nederland geweest. Ik moest sowieso twee internationale uittreksels van het geboorte register hebben voor bovenstaande procedure, dus dat combineerde ik direct met een bezoekje aan mijn familie en vrienden. Ik had maar 7 dagen de tijd dus heb bij lange na niet alle mensen kunnen zien die ik had willen zien, maar er komt wel weer een tijd dat dat wel mogelijk is. (Hopelijk aan het einde van het jaar!)

Het was heerlijk om weer even samen te zijn met mijn familie. En Nederland voelde direct weer heel normaal en vertrouwd aan. Ik heb een heerlijke tijd beleefd met mijn moeder en broer en bij het verrassen van mijn nichtje toen we haar op gingen halen van school. Ben met mijn zus naar de musical Jersey Boys geweest (aanrader) en met mijn goede vriend Robert naar de bios, The Hobbits 2 (ook een aanrader!).  Op mijn werk (nou ja, ex werkgever eigenlijk) werd ik door iedereen weer heel hartelijk ontvangen toen ik even kwam buurten. Kortom, mijn vakantie was zeer kort, maar ook zeer krachtig. Ik kijk nu al uit naar de volgende keer.

De terugweg was een belevenis op zich. Ik had 29 uur niet geslapen en werd overal waar maar kon uit de rij gepikt om gecontroleerd te worden. Zelfs op de luchthaven in Turkije toen ik naar buiten wilde lopen. Wat was ik blij dat ik (dus toch wel) een woordje Turks spreek! Mijn koffer moest door de scanner en ik moest aanwijzen wat ze op de scanner zagen. Ook vroegen ze of ik eten had mee genomen (wat dus eigenlijk niet mag!) en ik vertelde eerlijk dat ik kaas had meegenomen voor mijn familie hier. Gelukkig waren ze erg gecharmeerd van mijn Turks en lieten ze me gaan haha.

En voor nu zit ik dus vooral in de rommel. Veel spullen staan al beneden en de grotere spullen zoals bed, kasten, de bank en tv etc, staan nog boven. Beneden moet er eerst nog geschilderd worden. Zodra dat gedaan is kunnen we helemaal over. Maar wanneer dat gaat gebeuren? We zullen zien. Het is tenslotte Turkije. Het kan zomaar in eens over 2 dagen zijn…. of over 2 weken? Afwachten maar…

This entry was posted in Gee in Turkije | 2014. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...