Turkse nationaliteit: dag 1

pasaport01Ga je in een ander land wonen, dan wil je op een gegeven moment ook de nationaliteit verkrijgen. Sommige landen accepteren geen dubbele nationaliteit maar Turkije doet dat wel onder enkele voorwaarden.

Ben je niet getrouwd, dan kun je de nationaliteit verkrijgen nadat je 5 jaar onafgebroken in Turkije hebt gewoond. Nadeel is wel, dat je dan je Nederlandse nationaliteit verliest. Gelukkig betstaan er ‘exceptions’. Eén ervan is, dat je na 3 jaar huwelijk met een Turk(se) de nationaliteit kan verkrijgen, en je je eigen nationaliteit kan behouden. Er gaan ook veranderingen aankomen waardoor mensen die 8 jaar onafgebroken in Turkije gewoond hebben, een permanente verblijfsvergunning kunnen krijgen. Ze krijgen hiermee het recht om te wonen en werken in Turkije zonder dat hier steeds een nieuwe ikamet (verblijfsvergunning) voor nodig is, maar dit houdt dus niet in dat je de Turkse nationaliteit verkrijgt. Ikzelf zou dan nog jaren moeten wachten en daar heb ik het geduld niet voor 😉

Sinan en ik zijn inmiddels meer dan 4 jaar getrouwd en mijn lieve vriendin Mayra, die de zelfde procedure gaat doen, zelfs al meer dan 5 jaar. Het werd dus wel eens tijd dat wij hieraan gingen beginnen. Vandaag was DE dag.

Allereerst hebben we een lijst gemaakt van de benodigdheden en voorbereidingen. Om te kunnen beginnen met de aanvraag voor de Turkse nationaliteit, moeten we eerst een nieuwe verblijfsvergunning aanvragen van een jaar, omdat deze van ons beide bijna verloopt.

  • 1x Namen ouders wijzigen in trouwboekje (gemeentehuis)
  • 1x Adres wijzigen (gemeentehuis)
  • 1x Nüfus kayıt örneği  (uittreksel bevolkingsregister) (gemeentehuis)

In Turkije is het nu eenmaal zo, dat ze altijd de namen van je ouders willen weten. Dat komt in je trouwboekje te staan, op je verblijfsvergunning (bij de Turken staat het zelfs op hun ID-kaart) en zelfs wanneer je een telefoonabonnement afsluit zullen ze er om vragen. Toen Sinan en ik gingen trouwen gaf ik deze dus ook op. Maar mijn moeders naam vonden ze te lang (ze heeft 3 vrij lange voornamen), dus moest ik opschrijven hoe we haar noemen. Margaretha werd dus Margot. Mijn vaders naam werd door ons ook altijd anders uitgesproken dan officieel in zijn geboorte akte geregistreerd staat. Dus werd die zoals het uitgesproken wordt, genoteerd. Op zich is dat geen probleem, tenzij je dus je Turkse nationaliteit aan gaat vragen en er verwacht wordt dat alle gegevens exact het zelfde zijn (wat logisch is).

We moesten op het gemeentehuis de namen op ons trouwboekje laten wijzigen. Uiteindelijk is het zo dat we nu een compleet nieuw trouwboekje krijgen. Kosten 96 TL. Hiervoor had ik zelf een internationaal uittreksel van het geboorte register nodig, afgestempeld door de notaris. Plus 3 nieuwe pasfoto’s. Ik had maar 2 uittreksels meegenomen uit NL, maar gelukkig was een kopie ervan voldoende met een stempel van de notaris. Die andere twee heb ik namelijk nodig voor de aanvraag van de Turkse nationaliteit. Dat moeten originelen zijn.

Ook gaan we verhuizen komende week. (ja ja, we kunnen! Maar dat is een ander verhaal) Dit moest dus ook aangepast worden. Dat adres staat namelijk ook op de nüfus kayıt örneği. Maar daar staan óók weer de namen van de ouders op. Dus de nüfus kayıt örneği heb ik nog niet mee kunnen nemen (gelukkig zijn die gratis). Morgen gaan we de pasfoto’s inleveren. Daarna hopelijk dezelfde dag nog ons nieuwe trouwboekje ophalen en meteen daarbij de Nüfus kayıt örneği zodat we die ook af kunnen strepen van de lijst.

Als eerst gingen we naar de vertaler, om onze Nederlandse paspoort te laten vertalen naar het Turks. Ik had verwacht dat het wat duurder zou zijn (40 TL per vertaling) maar uiteindelijk werden het 3 vertalingen voor totaal 50 TL per persoon. Dus dat viel me echt reuze mee. Voor de aanvraag van de Turkse nationaliteit heb je hier twee originelen van nodig. De vertaler had bij mij alleen één miniscuul foutje gemaakt, waardoor ze het overnieuw moest doen. Mijn paspoort komt uit Den Haag, die ik in 2011 daar gehaald heb omdat ik toen al uitgeschreven was. Op je paspoort komt dan ’s-Gravenhage te staan. Maar de vertaler had er Gravenhage van gemaakt. Nu denk je misschien ach, maar als je zo veel dingen moet regelen kan dit een foutje zijn waardoor de hele procedure stagneert en je misschien zelfs je paspoort opnieuw moet laten vertalen.

Nadat het paspoort vertaald is, moet deze nog gelegaliseerd worden door de notaris. Ook heb je dus twee internationale uittreksels van het geboorte register nodig, en hier moet ook een stempel op van de notaris. Maar toen wij daar aankwamen, wisten de mensen bij god niet wat ze moesten doen. Er werd heel wat heen en weer gediscussieerd onderling. Mayra en ik hielden ons er maar helemaal buiten terwijl Sinan, Can en de mensen daar druk in overleg waren. Can merkte nog wijzelijk op dat hij er ook geen verstand van had, maar ja. Hij werkt er dan ook niet. Dus als de medewerkers het zèlf al niet eens weten, hoe moeten wij dat dan wel??

Omdat Sinan en ik zoveel stempels nodig hadden (2x paspoort, 2x origineel uittreksel geboorte register plus daar een kopie van met stempel om de namen op het trouwboekje te wijzigen) zou het behoorlijk in de kosten lopen. Tot wel 300 a 400 TL! Ik kreeg zowat een hartverzakking toen ik dat hoorde. Maar ja. Wat moet, dat moet! Uiteindelijk kwam het allemaal goed en waren we in totaal maar 150 TL kwijt (evengoed een hoop natuurlijk maar altijd beter dan het eerder genoemde bedrag). Ze zeiden tegen Sinan dat ze nu eigenlijk nog steeds niet wisten of ze de stempels nu wel of niet op de originele papieren moesten doen. Dat hebben ze uiteindelijk wel gedaan. Blijkt het niet goed te zijn, moeten we in NL weer nieuwe aanvragen en er weer nieuwe stempels van de notaris op laten zetten. (laten we hopen van niet!!) Mayra en ik zeiden op een gegeven moment tegen elkaar, als ze het niet weten gaan we wel naar een ander hoor! Maar ja. Het is gedaan en hopelijk is het goed 😉

Vervolgens gingen we weer naar het gemeentehuis, omdat dat gedoe met het trouwboekje verder te regelen. Daar kwamen we er vervolgens achter dat er meer nodig was, zoals een handgeschreven brief met een verzoek om de namen te wijzigen, en de pasfoto’s. Zo gaat dat dus. Je krijgt de info in delen en kan zo heen en weer blijven rennen om alles te regelen. En dat moest dus even wachten omdat we nog geen pasfoto’s hadden. Uiteindelijk ben ik aan het einde van de dag naar de fotograaf gegaan en heb er 20 besteld. We hebben er zoals het er nu uit ziet 15 nodig in totaal (vraag me niet wat ze met al die foto’s doen, ik heb geen idéé!!) maar voor de ikamet hebben ze er 4 nodig, voor Turkse nat. Hebben ze er 8 nodig, voor het nieuwe trouwboekje 3. Soms kunnen ze wel meer vragen dus dan maar meteen een paar extra. Kosten, 30 TL. En dan heb ik het alleen over mijn pasfoto’s hè… niet die van Sinan. Bij de fotograaf begrepen ze het ook niet helemaal. Wil je nu een foto voor je paspoort? Moet het met een wit achtergrond? Oh.. niet voor je paspoort? Welk formaat wil je dan? Dus 4x een ‘paspoort foto’ en de rest een huppelepup formaat? Wat bedoel je dan met een ‘passport picture’? ….weet je wat? Ik zie morgen wanneer ik ze ophaal wel wat ze er van gemaakt hebben!!

Om de nüfus kayıt örneği  (uittreksel bevolkingsregister) te krijgen, moest dus eerst het juiste adres er op gezet worden. Dat hebben we aangepast, maar nu moeten we morgenochtend ook eerst nog naar de muhtar (gemeenteraad) in Side gaan, om ook daar de verhuizing door te geven. Van hen krijgen we dan een bewijs, dat we dan weer bij het gemeentehuis in Manavgat moeten geven. Daarna krijgen we (als het goed is), na inlevering van de pasfoto’s, het trouwboekje en de nieuwe nüfus kayıt örneği mee, met nieuw adres èn de namen van mijn ouders erop gecorrigeerd. Poe! Ik maakte me ook best druk om die adreswijziging. Als een andere buitenlander met een ikamet op dat adres staat ingeschreven, moeten zij zich eerst uitschrijven voor jij je er in kan schrijven. Dat kan heel lang duren, heb ik eerder al eens ervaren. Maar gelukkig stond er niemand op het adres en was het zo gedaan.

Verder hebben we ook nog wat andere dingen nodig. De lijsten zal ik in een apart bericht plaatsen om het overzichtelijk te houden.

Wanneer het eenmaal zover is dat we de aanvraag kunnen gaan doen, gaan we naar Antalya. Hopelijk kunnen we dat komende maand gaan doen, zodra onze ikamet verlengd is. Ook op het ikamet moet ik het adres nog eens apart laten wijzigen, en zo ook de namen van mijn ouders die er ook op staan. Dat gaan we komende week doen en ook dan zal ik vast wel weer even een berichtje plaatsen over hoe het gegaan is.

This entry was posted in Gee in Turkije | 2014, Turkse nationaliteit. Bookmark the permalink.

4 Responses to Turkse nationaliteit: dag 1

  1. Mayra says:

    Pff als ik het zo lees.wat hebben we dan een dag achter de rug hè haha

  2. Jolanda says:

    Je schrijft ‘Ben je niet getrouwd, dan kun je de nationaliteit verkrijgen nadat je 5 jaar onafgebroken in Turkije hebt gewoond. Nadeel is wel, dat je dan je Nederlandse nationaliteit verliest.’ Weet je dit zeker? Dit lijkt me nogal vreemd en ik vraag me dan ook af waar je deze informatie vandaan haalt…..

    • DigiGee says:

      Hoi Jolanda,
      Ja dat is 100 % en staat ook gewoon op de Turkse websites beschreven. Er zijn wel meerdere landen die zulke regels hebben. Je kan dan een andere nationaliteit aannemen, maar dan geef je je eigen vrijwillig op. Er zijn dan uitzonderingen (zoals gehuwd zijn) deze informatie is ook gewoon in het Turks terug te vinden op de websites van de Turkse overheid.

      Zie onder andere:
      http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/nederlandse-nationaliteit/verliezen-nederlandse-nationaliteit
      (Je neemt vrijwillig een andere nationaliteit aan (=naturalisatie) en verliest daarmee je Nederlandse. (Huwelijk is dus een uitzondering) Turkije zelf heeft dan ook nog aparte regels, wanneer je de Turkse nationaliteit mag verkrijgen bij gehuwd of ongehuwd zijn.

      Ik zal later nog even de Turkse sites erover posten.

  3. Meryem says:

    Volgens de Turkse wet kun je wel je eigen nationaliteit behouden wanneer je de Turkse nationaliteit aanneemt, ook als je niet getrouwd bent. Het is de Nederlandse wet die dit niet toestaat.

Geef een reactie...