Aanvraag Turkse nationaliteit gestart!

Gisteren 2 juli was het zo ver. Alle papieren waren verzameld dus het werd tijd om naar Antalya te gaan! De dag begon niet zoals ik had gehoopt. De dagen er voor had ik me vrij goed gevoeld en bleef de misselijkheid uit. Maar nu speelde mijn nervositeit over het hele gebeuren ook wel mee dus helaas begon de ochtend voor mij minder goed.

Om 9:00 werden we opgehaald door Mayra, Can en hun kleine en reden we naar Antalya toe. Onderweg was best even een beproeving. Ik werd heen en weer geslingerd tussen momenten van goed voelen en kotsmisselijk zijn en wilde absoluut niet de zakjes gaan gebruiken die ik voor de zekerheid meegenomen had. Gelukkig was het redelijk goed te doen met de ramen open, zodat de warmte verdrongen werd door een lekker windje.

In Antalya moesten we eerst naar het belastingkantoor om het bedrag van de aanvraag te voldoen. Dit was 100 Turkse Lira, wat dus eigenlijk heel erg mee valt. Van het betaalbewijs moesten we ook een kopie hebben dus die maakte Sinan snel in de supermarkt naast het kantoor. (Ja, hier in Turkije houden de markthouders er een mooi zakcentje aan over. Niet zo veel mensen hebben een printer thuis dus in heel veel kleine supermarkten kun je gewoon kopieën laten maken. )

Na dit gedaan te hebben gingen we naar het kantoor waar alle papierzaken ingeleverd moesten worden. Wat was ik blij dat Mayra en Can mee wilde! Het kantoor lag ergens achteraf in een kleine straat, die Sinan en ik echt nooit van onze leven gevonden zouden hebben. Mayra en Can waren er al geweest niet zo lang geleden dus zij brachten ons er zonder moeite naar toe.

Binnen genoot ik van de airco en kwam ik weer een beetje bij. Er waren geen wachtrijen dus we konden direct gaan zitten bij een heel rustige en uiterst precieze man. Hij heette ons welkom, zei dat we plaats konden nemen en bekeek alles wat ik meegenomen had zonder verder nog een woord tegen ons te zeggen.

En daarbij kom ik op de lijst van wat je nu eigenlijk allemaal nodig hebt om de Turkse nationaliteit aan te vragen. Allereerst, als je getrouwd bent kun je na drie jaar huwelijk starten met de procedure. Je behoudt je Nederlandse nationaliteit ook dus daar hoef je je geen zorgen over te maken. Als je niet gehuwd bent kun je na 5 jaar onafgebroken in Turkije gewoon te hebben ook met de procedure starten. Echter houdt dit in dat je je Nederlandse nationaliteit opgeeft. Sinds dit jaar is er een nieuwe wet in gegaan: Wanneer je 8 jaar in Turkije woont (telling start vanaf dit jaar) dan krijg je een permanente verblijfsvergunning met recht om te werken. Je krijgt dus NIET de Turkse nationaliteit maar dat is dan ook niet nodig.

Dit is wat je nodig hebt om de aanvraag te doen

  • 2x origineel: Ingevuld VAT-6 formulier (met de hand en leesbaar ingevuld) Dit is het aanvraagformulier en je kan hem hier downloaden.
  • 2x origineel: Nüfus Kayıt Örneği. (Uittreksel bevolkingsregister, te halen bij het gemeentehuis)
  • 2x origineel: Kopie van je paspoort met Turkse vertaling gedaan door een beëdigd vertaler. Hier moet tevens op beide een stempel van de notaris op komen.
  • 2x origineel: Internationaal uittreksel van je geboorte akte. Indien je geen internationale neemt (Waar Turks al op staat) dien je hem eerst nog officieel te laten vertalen. Tevens moeten op beide een stempel van de notaris komen. Een apostille was niet nodig.
  • 2x: wanneer je ooit voor de rechtbank hebt moeten verschijnen dien je hier de gegevens over in te leveren.
  • 1x: Een kopie van je huwelijksboekje.
  • 2x Een kopie van de kimlik van je echtgeno(o)t(e).
  • 8x: Een pasfoto van jezelf
  • 3x: Een pasfoto van je echtgeno(o)t(e).
  • 2x: Een kopie van je ikamet (verblijfsvergunning) Deze moet gemiddeld nog een jaar geldig zijn.
  • 1x origineel: Betaalbewijs en hier ook nog 1x een kopie van.
  • 2x: Dossiermapjes.

Belangrijk om op te letten

  • Je moet echt wonen op het opgegeven adres. Sta je ergens anders ingeschreven, regel dit dan eerst. Je nieuwe gegevens komen op de Nüfus Kayıt Örneği te staan.
  • Alle gegevens moeten precies overeenkomen met de gegevens die op jouw geboorte akte staan. De namen van de ouders bijvoorbeeld. Mijn moeder heeft 3 lange namen en in ons huwelijksboekje stond de afgekorte naam. Dit mag niet, dus wij moesten eerst een heel nieuw trouwboekje nemen a 97 Turkse Lira en ook op de Nüfus Kayıt Örneği moest het aangepast worden!
  • Wanneer je naar de notaris gaat kan het zijn dat je stuit op onwetendheid. Toen wij de papieren gingen regelen met Mayra en Can gingen we met zijn allen naar de notaris toe. Die bleek geen idee te hebben wat er gedaan moest worden! Daar was dus eerst een discussie over voor we eindelijk de verplichte stempels kregen. (En dan nog was het op onze eigen risico want zij hadden geen idee of het zo wel goed was!) Laat je dus niet gek maken en zeker niet weg sturen!

Verdere procedure

Nadat we alle papieren ingeleverd hadden (alles was compleet, en goed) werden we boven naar een kantoor gebracht. De mevrouw stelde ons enkele vragen (Hoe lang kennen jullie elkaar? Hebben jullie kinderen? Aan mij: Welke opleiding heb je gedaan? Aan Sinan: Waar werk je?) We stonden na twee minuten weer beneden waar we van de man die onze papieren nagekeken had nog wat uitleg kregen. De procedure duurt minimaal 6 maanden. Tussen nu en 6 maanden krijgen we 1 of 2 keer een huisbezoek waarvan in ieder geval 1 keer van de Yabancı Polis (Vreemdelingenpolitie).

Dit bezoek is om te kijken of er geen schijnhuwelijk is. Uit verhalen van anderen heb ik begrepen dat ze soms alleen even aan de deur blijven om wat vragen te stellen, maar ze mogen binnen komen als ze dat willen en dan kijken ze in je huis.

Op een gegeven moment worden we gebeld voor een afspraak. Dan moeten we weer naar het zelfde kantoor in Antalya komen, waar ik voor een commissie van zo’n 7 man moet verschijnen. Hierbij wordt mijn Turks getoetst door middel van een gesprekje. De vragen zullen weer het zelfde zijn. Ze vragen naar je persoonlijke leven. Wanneer je naar Turkije gekomen bent en hoe je elkaar hebt leren kennen bijvoorbeeld. Ze kunnen vragen hoe de relatie met je schoonouders is en of je weet hoe ze heten. Gewoon vragen die te maken hebben met je persoonlijke en dagelijkse leven.

Het gesprek duurt (naar ik heb horen zeggen van iedereen die me voor is gegaan) gemiddeld zo’n 10 minuten en het is een vrij ongedwongen sfeer. Sommigen stonden zelfs al binnen 5 minuten weer buiten.

En daarna is het afwachten. OF ze wijzen je aanvraag af, en zo niet dan kan je je kimlik binnen enkele maanden ophalen bij de Yabancı Polis bij jou in de buurt. Het is dus vooral lang wachten, en als je zoals ik nog even je Turks wil bijspijkeren is dit het ideale moment. De tijd heb je er in ieder geval nog voor 😉

This entry was posted in Gee in Turkije | 2014, Turkse nationaliteit. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...