Op de helft!

Vandaag heb ik een nieuwe mijlpaal bereikt. Ik ben 20+0 weken zwanger! Hoera!

De kleine man groeit lekker en zorgt er ook goed voor dat ik hem niet vergeet. Ik voel hem dagelijks ontelbaar veel keren bewegen, wat het allemaal even wat dragelijker maakt. Want helaas is de zwangerschap niet vrij van de welbekende symptomen!  Dat hoort er natuurlijk allemaal bij maar ik heb er dagen tussen zitten dat ik het echt al zat ben. En dan zit ik pas op de helft! :’) Naast het misselijk zijn en niets binnen kunnen houden heb ik zo nu en dan ook last van dikke enkels en polsen omdat ik dan veel vocht vast houd. Gelukkig trekt het voor zover wel binnen enkele dagen weer weg als ik er even goed op let! Ook merk ik dat ik nu wat vaker duizelig ben, maar dat zou natuurlijk goed kunnen komen omdat ik maar weinig eten en drinken binnen kan houden. Soms eet ik echt een hele dag niets (of nou ja, doe ik wel maar 15 minuten later komt het er dan weer uit). Het is iets wat ik bij de volgende controle wel even na laat kijken om er zeker van te zijn dat het niet iets anders is.

Verder zijn we nog steeds hard aan het brainstormen voor een naam. Een leuke naam vinden is echt ZO moeilijk! Vooral omdat we wel een Turkse naam willen, maar dan wel één die ook in Nederland goed uitgesproken kan worden. En dan geen naam zoals Deniz, Ali, Hasan, Mohammed, Mehmet, Abdullah of iets anders wat je al 100 keer per dag voorbij hoort komen. Soms denk ik, kunnen we hem niet gewoon Sinan noemen? De Enige Echte Leuke Turkse Naam Die Er Bestaat? 😉 En ja dat zou kunnen. Het is niet ongebruikelijk om de zoon naar de vader (of schoonvader) te vernoemen. Ik denk er dus serieus over na hehe.

Intussen houd ik mij lekker bezig met shoppen. Alles via internet natuurlijk, of via hulp van vrienden of familie. Inmiddels staat er best al wat op me te wachten in Nederland waaronder onze kinderwagen. Een inklapbare box zal ook nog besteld worden en inmiddels zijn we ook in de running voor een babybed hier in Turkije. De wieg waar de kleine de eerste periode in zal slapen is al gereserveerd via de Nederlandse meiden hier :)

En zo verzamelen we langzaam van alles bij elkaar. Ik probeer maar niet naar de lijstjes te kijken want dan begint het me echt te duizelen. Baby uitzetlijstjes. Mama lijstjes. Kraamweek lijstjes. Vlucht koffer lijstjes en weet ik veel wat voor lijstjes nog meer. Ik raak spontaan in paniek wanneer ik er naar kijk en bedenk wat ik volgens die lijstjes allemaal nog zou moeten kopen! Volgens mij is de helft er niet van nodig haha.

Wat er op mijn eigen lijst staat is een vaatwasser, magnetron EN een auto. Dure uitgaven waar ik het Spaans benauwd van krijg maar het moet. We hebben een waardebon van een elektronicazaak waar we voor 150 TL mogen shoppen, dus gelukkig kunnen we daarmee  een magnetron mee halen! Hoera! En de rest kunnen we gelukkig nog even uitstellen tot aan het einde van het seizoen.

Wat het seizoen betreft, tja. Wat kan ik er over zeggen. Het weer is heel vreemd. Die gedraagt zich zoals in april. Of zoals het zou zijn in oktober of begin november. Nee dat is niet goed dus we hebben zo sinds het begin van het seizoen al heel wat duiken af moeten zeggen of moeten verplaatsen! Er staat heel regelmatig een ongunstige wind waardoor er golven komen die het zicht onder water verpesten. Als je nog geen hand voor ogen ziet heeft het geen zin om te duiken natuurlijk. Maar gelukkig is het nu sinds 2 a 3 weken wel lekker druk en zodoende doen we ons best om de geleden schade in te halen.

Voor mij betekent dat dus ook lange dagen en weken. Ik draai ook gewoon ruim 85 uur per week mee. Dat red ik soms niet meer dus dan slaap ik wat bij. Onze beeb komt natuurlijk op de eerste plaats dus luister ik goed naar de waarschuwingen die mijn lichaam af geeft. Meestal probeer ik een half uurtje te liggen en ga dan knock out voor 3 uur haha. Dus zo kom ik evengoed de dagen wel door. Gelukkig hebben we nu ook tijdelijk een extra hulp in dienst die een deel van mijn taken over kan nemen, dus hoef ik me over sommige dingen niet meer druk te maken. Eerst had Sinan er wel moeite mee dat alles langzamer gaat bij me en dat ik enkele dingen echt niet meer kan, maar nu ziet hij dat het me echt geen goed doet als ik niet naar mijn lichaam luister en pusht hij me zo veel mogelijk om echt de rust te pakken die ik nodig heb. Vandaar ook de extra hulp. Hopelijk blijft die jongen nog een tijdje!

Verder gaat het dus wel goed. De kwaaltjes niet meegerekend. De kleine is gezond en groeit lekker en dat is het belangrijkste. Over een weekje gaan we weer op controle en kunnen we weer even naar binnen kijken. Hopelijk kunnen ze dan ook een mooie 3D echo maken. We fantaseren veel over onze kleine jongen. Wordt hij blond met krullen? Of krijgt hij donker haar? bruine ogen of blauwe? En zijn neusje… hoe zal die zijn? Natuurlijk zijn dat veel dingen die niet op een echo te zien zijn. Maar nieuwsgierig naar onze kleine duiker zijn we altijd en we zijn blij dat we vaak de kans krijgen om hem even te kunnen zien en horen :)

 

 

 

 

This entry was posted in Gee in Turkije | 2014, Zwanger. Bookmark the permalink.

Geef een reactie...